پذیرش هوش مصنوعی و آمادگی استارتاپ ها چارچوب چند سطحی برای مدیریت فناوری

پذیرش هوش مصنوعی Artificial Intelligence: AI در استارتاپ ها صرفا استفاده از یک ابزار دیجیتال نیست؛ بلکه مسئله ای چندسطحی در مدیریت فناوری است که به قابلیت های داخلی، آمادگی سازمانی، شدت ادغام، فناوری، بازآرایی مدل کسب و کار و شرایط زیست بوم وابسته است. هدف این پژوهش، طراحی چارچوبی مفهومی برای تبیین ارتباط پذیرش AI با آمادگی مقیاس پذیری است. پژوهش با روش مرور تلفیقی هدفمند و توسعه چارچوب مفهومی چندسطحی انجام شد و سیزده مقاله علمی دارای متن کامل با تفکیک یافته مستقیم، تجربی، نتیجه مرور، علمی، استدلال مفهومی منبع و استنباط مفهومی مقاله حاضر تحلیل شدند. شواهد نشان می دهند قابلیت های دیجیتال و نوآوری، قابلیت های پویا و کیفیت تصمیم مدیریتی در پذیرش و ادغام AI اهمیت دارند؛ در عین حال حمایت محیطی بدون قابلیت داخلی اثر محدودی دارد. شواهد آزمایشی نیز نشان می دهند AI می تواند تعداد فرصت ها و عمق تحلیل را افزایش دهد اما اتکای مکانیکی به آن ممکن است تازگی و نوآوری را کاهش دهد. چارچوب پیشنهادی مسیر قابلیت های درون بنگاهی، آمادگی، پذیرش و شدت ادغام AI - نوآوری مدل کسب و کار ← آمادگی مقیاس پذیری را با عوامل تعدیل گر زیست بومی و سازوکارهای حفاظتی تلفیق می کند. این چارچوب مبنایی قابل آزمون برای تصمیم های مدیریتی و پژوهش های آینده فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مقیاس پذیری ، استارتاپ ، نوآوری مدل کسب وکار