مرور یکپارچه بر بدبینی سازمانی، قصد ترک سازمان و نقش رهبری آزاردهنده و بی نزاکتی ادراک شده و موانع سازمانی

بدبینی سازمانی و ترک سازمان از جمله پیامدهای رفتاری و نگرشی مهم در محیط های کاری امروز هستند که می توانند اثربخشی سلامت روانی کارکنان و پایداری سرمایه انسانی را به طور جدی تهدید کنند. پژوهش حاضر با هدف ارائه مروری یکپارچه بر پدیده بدبینی و قصد ترک سازمان بر نقش رهبری آزاردهنده و بی نزاکتی ادراک شده به عنوان پیشایندهای کلیدی تمرکز دارد و همچنین اثر موانع سازمانی ادراک شده را بررسی می کند. بر اساس ادبیات، موضوع رهبری آزاردهنده از طریق تضعیف عدالت، احترام و حمایت ادراک شده، زمینه بروز تعاملات منفی و تجربه بی نزاکتی در محیط کار را افزایش می دهد. در نتیجه، کارکنان با شکل دهی ارزیابی های منفی نسبت به نیت ها و صداقت سازمان دچار بدبینی سازمانی شده و در ادامه تمایل بیشتری به ترک سازمان نشان می دهند. از سوی دیگر موانع سازمانی ادراک شده مانند بروکراسی، کمبود منابع، ابهام نقش و فقدان اختیار می تواند شدت این روابط را تغییر دهد؛ به گونه ای که در سطوح بالاتر این موانع اثرات مخرب رهبری آزاردهنده و بی نزاکتی ادراک شده بر بدبینی و قصد ترک تشدید می شود. این مرور با جمع بندی یافته های پژوهشی چارچوبی مفهومی برای تبیین پیوندهای میان رهبری آزاردهنده، بی نزاکتی ادراک شده، بدبینی سازمانی و قصد ترک سازمان پیشنهاد می کند و دلالت های کاربردی برای سیاست گذاری منابع انسانی، آموزش رهبران و کاهش موانع سازمانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بدبینی سازمانی ، ترک سازمان ، رهبری آزاردهنده ، موانع سازمانی