خط مشی گذاری رفتاری در بهبود تبعیت شهروندان از سیاست های عمومی

در سال های اخیر استفاده از رویکردهای رفتاری در خط مشی گذاری عمومی به عنوان یکی از ابزارهای نوین برای افزایش اثربخشی سیاست های عمومی و بهبود تبعیت شهروندان مورد توجه قرار گرفته است. خط مشی گذاری رفتاری با بهره گیری از یافته های اقتصاد رفتاری و روان شناسی شناختی تلاش می کند از طریق ابزارهایی مانند تلنگرهای رفتاری، هنجارهای اجتماعی و ساده سازی اطلاعات، رفتار شهروندان را در جهت مطلوب سیاست گذاران هدایت کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش خط مشی گذاری رفتاری در بهبود تبعیت شهروندان از سیاست های عمومی با تمرکز بر استان خوزستان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی تحلیلی است و داده های آن از طریق روش پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شده است. جامعه آماری پژوهش شامل شهروندان ۱۸ سال و بالاتر ساکن استان خوزستان (حدود ۳ میلیون نفر) بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۴۰۰ نفر تعیین شد که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای از مناطق شهری و روستایی انتخاب شدند. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی، از جمله ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که میان استفاده از ابزارهای خط مشی گذاری رفتاری و میزان تبعیت شهروندان از سیاست های عمومی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج بیانگر آن است که هنجارهای اجتماعی و ساده سازی اطلاعات بیشترین تاثیر را در افزایش تبعیت شهروندان داشته اند. یافته ها همچنین نشان داد که متغیرهایی مانند سطح تحصیلات و محل سکونت (شهری یا روستایی) در میزان تبعیت شهروندان نقش تعدیل کننده دارند. بر این اساس بهره گیری از رویکردهای رفتاری در طراحی و اجرای سیاست های عمومی می تواند به افزایش همکاری شهروندان و بهبود اثربخشی سیاست ها در استان خوزستان کمک کند.

کلیدواژه ها:

خط مشی گذاری ، رفتاری ، تبعیت شهروندان ، سیاستهای عمومی ، تلنگر ، هنجارهای اجتماعی ، استان خوزستان