تاثیر سرمایه های فکری بر توسعه فناوری در سازمان های مالی

در عصر اقتصاد دانش بنیان سرمایه های فکری به عنوان کلیدی ترین دارایی های سازمانی نقش تعیین کننده ای در ایجاد مزیت رقابتی و نوآوری ایفا می کنند. سازمان های مالی شامل بانک ها، موسسات اعتباری، بیمه ها و شرکت های فین تک نیز در مواجهه با تحولات دیجیتال و فناوری های نوظهور نیازمند بازتعریف دارایی های خود هستند. این پژوهش با هدف تبیین تاثیر ابعاد سرمایه فکری (سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری، سرمایه رابطه ای) بر توسعه و پذیرش فناوری در سازمان های مالی به عنوان یک پژوهش کاربردی با روش توصیفی در ابتدا با استفاده از یک مرور نظام مند در مقالات و پژوهش های معتبر داخلی و خارجی مرتبط در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ فرایند شکل گیری و توسعه فکری ابعاد سرمایه های فکری را در سازمان های مالی مورد بررسی قرار داده است. جامعه آماری پژوهش کلیه کارشناسان و مدیران سازمان های مالی انتخاب گردید و نمونه آماری پژوهش شامل ۳۴۵ نفر به روش تصادفی انتخاب گردید. روش جمع آوری داده جهت آزمون فرضیه های پژوهش به صورت پیمایشی و با ابزار پرسشنامه انجام شده و روایی آن از طریق نظر خبرگان و پایایی ابزار با ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل عاملی و با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس مورد بررسی قرار گرفته و یافته ها نشان می دهد که سرمایه انسانی دانش، مهارت و خلاقیت کارکنان به عنوان عامل محرک خلق ایده های فناورانه عمل می کند. سرمایه ساختاری فرآیندها، پایگاه های داده، نرم افزارها بستر لازم برای نهادینه سازی و اجرای این ایده ها را فراهم می سازد. همچنین سرمایه رابطه ای اعتماد و ارتباط با مشتریان، شرکا و نهادهای نظارتی پذیرش فناوری های جدید را تسهیل و ریسک های مرتبط با آن را کاهش می دهد. نتایج این مطالعه بر ضرورت مدیریت یکپارچه و استراتژیک سرمایه های فکری به عنوان پیش نیاز تحول دیجیتال در حوزه فعالیت سازمان های مالی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، سرمایه انسانی ، سرمایه ساختاری ، سرمایه رابطه ای ، توسعه فناوری ، سازمان مالی