ری و پیس پیسی پس سسعا وسعت در ایران با رویکری میں سیریوسور و ارزیابی راهبردی

تعامل دانشگاه و صنعت یکی از مولفه های کلیدی توسعه اقتصاد دانش بنیان و افزایش بهره وری ملی است. پایداری این تعامل وابسته به ثبات سیاستی سرمایه گذاری تحقیق و توسعه و انسجام نهادی است. این پژوهش با هدف مدلسازی روند تاریخی شاخص تعامل دانشگاه و صنعت در ایران، پیش بینی پنج ساله آن و ارائه راهبردهای سیاستی مبتنی بر تحلیل سناریو محور انجام شده است. داده های شاخص طی دوره ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۲ مورد تحلیل قرار گرفت و با استفاده از مدل نمایی روند تاریخی برازش شد. سپس سه سناریوی محتمل خوش بینانه و بدبینانه برای افق پنج ساله تعریف گردید. همچنین به منظور تحلیل راهبردی از چارچوب SWOT بهره گرفته شد. نتایج نشان می دهد روند تعامل دانشگاه و صنعت در ایران نوسانی و نسبتا کاهشی بوده و از حساسیت بالایی نسبت به تغییرات سیاستی و اقتصادی برخوردار است. در صورت تداوم وضعیت موجود شاخص با کاهش ملایم مواجه خواهد شد اما اجرای اصلاحات نهادی و تقویت سرمایه گذاری صنعتی می تواند مسیر رشد را احیا کند. آینده تعامل دانشگاه و صنعت در ایران بیش از آنکه تابع روند گذشته باشد وابسته به کیفیت تصمیمات سیاست گذار و میزان انسجام سیاست های حمایتی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مدلسازی ، تعامل دانشگاه و صنعت ، اقتصاد دانش بنیان ، تحلیل سناریو ، سیاست گذاری صنعتی