تحول مدیریت منابع انسانی در اکوسیستم های نوآوری از رویکرد مبادله ای به مدل فناورانه مبتنی بر سرمایه فکری

گسترش اکوسیستم های نوآوری و تحولات سریع فناورانه در سال های اخیر موجب تغییرات اساسی در رویکردهای مدیریت منابع انسانی شده است. در چنین شرایطی، الگوهای سنتی مدیریت منابع انسانی که عمدتا بر کارکردهای اداری و مبادله ای تمرکز داشتند، دیگر پاسخگوی نیازهای سازمان های دانش محور و نوآور نیستند. از این رو توجه به مدل های فناورانه مدیریت منابع انسانی و نقش آن ها در توسعه سرمایه فکری سازمان ها اهمیت فزاینده ای یافته است. هدف پژوهش حاضر تبیین تحول مدیریت منابع انسانی در بستر اکوسیستم های نوآوری و بررسی نقش فناوری های منابع انسانی در تقویت سرمایه فکری است. پژوهش حاضر از نوع مطالعات -مروری تحلیلی است و با استفاده از روش سنتز ادبیات انجام شده است. در این راسته منابع علمی مرتبط از پایگاه های داده معتبر بین المللی و داخلی گردآوری و تحلیل شدند. پس از غربالگری منابع، مطالعات کلیدی در حوزه اکوسیستم های نوآوری، فناوری های منابع انسانی و سرمایه فکری مورد بررسی قرار گرفت و بر اساس آن ها چارچوب مفهومی پژوهش توسعه یافت. نتایج تحلیل ادبیات نشان می دهد که اکوسیستم های نوآوری سازمان ها را به سمت پذیرش مدل های فناورانه مدیریت منابع انسانی سوق می دهند و این فناوری ها از طریق تسهیل یادگیری سازمانی، تحلیل داده های منابع انسانی و تقویت اشتراک دانش به توسعه ابعاد مختلف سرمایه فکری شامل سرمایه انسانی، ساختاری و رابطه ای کمک می کنند. بر این اساس، مدل مفهومی پژوهش بیانگر آن است که بهره گیری از فناوری های منابع انسانی می تواند به تقویت سرمایه فکری و در نهایت بهبود عملکرد مدیریت منابع انسانی در سازمان های دانش محور منجر شود.

کلیدواژه ها:

اکوسیستم نوآوری ، مدیریت منابع انسانی ، فناورانه ، فناوری های منابع انسانی ، سرمایه فکری ، تحول دیجیتال