مدل سازی شایستگی های ترکیبی (خلاقیت + دیجیتال) برای توسعه حرفه ای منابع انسانی در عصر هوش مصنوعی

ظهور شتابان هوش مصنوعی (AI) و الگوریتم های مولد پارادایم مدیریت منابع انسانی (HRM) را از یک کارکرد اجرایی به یک ضرورت استراتژیک تغییر داده است. با این حال ادبیات موجود نشان دهنده یک شکاف مهارتی عمیق در میان متخصصان HR برای سازگاری با این محیط جدید است؛ جایی که تمرکز صرف بر مهارت های دیجیتال منجر به غیرانسانی سازی محیط کار می شود و تکیه صرف بر مهارت های سنتی ناکارآمدی را در پی دارد. این پژوهش با هدف طراحی یک مدل جامع برای شایستگی های ترکیبی انجام شده است که دو حوزه متمایز "هوش دیجیتال" و "خلاقیت انسانی" را در یک چارچوب توسعه حرفه ای ادغام می کند. با بهره گیری از روش مرور نظام مند و تحلیل محتوای ۲۰ منبع معتبر منتشر شده در سال های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶، این مقاله استدلال می کند که آینده HR در گرو پرورش متخصصان T شکل است. یافته های نظری نشان می دهد که شایستگی های دیجیتال مانند سواد داده و درک الگوریتمی باید با شایستگی های خلاق مانند تفکر طراحی، روایت پردازی و همدلی شناختی هم افزایی داشته باشند تا بتوانند چالش های اخلاقی و پیچیده عصر AI را مدیریت کنند. مدل پیشنهادی شامل سه لایه "فنی"، "شناختی" و "خلاقی" است که نشان می دهد چگونه خلاقیت به عنوان یک تعدیل گر از تبدیل شدن مدیریت الگوریتمی به ابزار کنترل صرف جلوگیری می کند. این پژوهش پیامدهای کاربردی مهمی برای بازطراحی برنامه های آموزشی دانشگاهی و استراتژی های یادگیری و توسعه (D&L) در سازمان ها دارد تا سرمایه انسانی را برای گذار از اتوماسیون به افزایش (Augmentation) آماده سازد.

کلیدواژه ها:

شایستگی های ترکیبی ، مدیریت منابع انسانی ، هوش مصنوعی ، خلاقیت ، هوش دیجیتال ، توسعه حرفه ای