بررسی تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی در سیستم های حسابداری مدیریت بر کیفیت تصمیم گیری مدیریتی با نقش میانجی تحلیل پذیری اطلاعات و نقش تعدیل گر پیچیدگی عملیاتی

در سال های اخیر پیشرفت های سریع در حوزه هوش مصنوعی موجب تحول اساسی در سیستم های حسابداری مدیریت و فرآیندهای تصمیم گیری سازمانی شده است. این تحولات باعث شده است که نقش حسابداری مدیریت از یک سیستم صرفا گزارشگری به یک سیستم پشتیبان تصمیم گیری هوشمند تغییر یابد. هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی در سیستم های حسابداری مدیریت بر کیفیت تصمیم گیری مدیریتی با نقش میانجی تحلیل پذیری اطلاعات و نقش تعدیل گر پیچیدگی عملیاتی در شرکت های متوسط بزرگ پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ایران طی سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- پیمایشی از نوع همبستگی است. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد از ۲۲۱ مدیر، مالی حسابدار و مدیران ارشد شرکت ها جمع آوری و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که به کارگیری هوش مصنوعی در سیستم های حسابداری مدیریت تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت تصمیم گیری مدیریتی دارد. همچنین نتایج بیانگر آن است که تحلیل پذیری اطلاعات نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می کند؛ به گونه ای که هوش مصنوعی از طریق افزایش قابلیت تحلیل و تفسیر، اطلاعات کیفیت تصمیمات مدیریتی را بهبود می بخشد. علاوه بر این پیچیدگی عملیاتی نیز به عنوان متغیر تعدیل گر شناسایی شد و نتایج نشان داد که در سازمان های با پیچیدگی عملیاتی، بالاتر شدت اثر هوش مصنوعی بر کیفیت تصمیم گیری مدیریتی بیشتر است. هوش مصنوعی به عنوان یک قابلیت راهبردی در حسابداری مدیریت نقش مهمی در ارتقای کیفیت تصمیم گیری سازمانی دارد و این اثرگذاری از طریق بهبود تحلیل پذیری اطلاعات و تحت تاثیر شرایط عملیاتی سازمان تقویت می شود. بنابراین سازمان ها با سرمایه گذاری در فناوری های هوش مصنوعی و توسعه زیرساخت های تحلیلی می توانند اثربخشی تصمیم گیری مدیریتی خود را به طور قابل توجهی افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حسابداری مدیریت ، کیفیت تصمیم گیری ، تحلیل پذیری اطلاعات ، پیچیدگی عملیاتی