نقش هوش مصنوعی در ارتقای کارآیی مدیران تحلیلی از مهارت های مدیریتی مورد نیاز در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 51
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IMPEB01_0113
تاریخ نمایه سازی: 10 آبان 1405
چکیده مقاله:
هوش مصنوعی (AI) برای موفقیت بسیاری از سازمانها ضروری است و یکی از تاثیرگذارترین فناوریهای قرن بیست و یکم است. این فناوری چهارمین انقلاب صنعتی را تسهیل کرده است و همچنان به سرعت در حال توسعه است. معرفی هوش مصنوعی در سازمانها همچنان با چالشهای متعددی همراه است که بر مزیت رقابتی پایدار بالقوه ای که قرار است ارائه دهد تاثیر می گذارد. بیشتر این چالشها مربوط به پتانسیل تحول آفرین هوش مصنوعی است. در کنار مهارتهای مدیریتی موجود که تحت تاثیر هوش مصنوعی قرار خواهند گرفت، به نظر می رسد ادغام موفقیت آمیز این فناوری در شرکت ها نیازمند شایستگی های مدیریتی جدیدی است. به طور کلی، برنامه ریزی منابع و عملیات امروزی داده محور شده است، اولویت تصمیم گیری سریع تر و دقیق تر است. بنابراین، بررسی اینکه آیا تصمیمات تقویت شده با هوش مصنوعی می تواند مهارت های برنامه ریزی مدیران را بهبود بخشد یا خیر، ضروری می شود. در این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای کارآیی مدیران پرداخته شده است و تحلیلی از مهارت های مدیریتی مورد نیاز در عصر دیجیتال ارائه گردیده است. از آنجایی که سازمان ها نیاز به تقویت قابلیت های هوش مصنوعی دارند به نظر می رسد مدیران نقش کلیدی در پیاده سازی هوش مصنوعی ایفا می کنند. این فناوری در واقع برای تاثیر مثبت بر تصمیم گیری سازمانی به ملاحظات مختلفی نیاز دارد. ابزارهای هوش مصنوعی مدیران را قادر می سازد تا مقادیر زیادی از داده ها را پردازش کرده و پیش بینی های همبستگی را با دقت بالاتری ترسیم کنند. برنامه ها امروزه عمدتا آگاهانه هستند و دلیل این امر داده ها هستند. به عنوان مثال، تجزیه و تحلیل پیش بینی مبتنی بر هوش مصنوعی مدیران را قادر می سازد تا روند، بازار، نیازهای مشتری و تقاضاهای عملیاتی را بر اساس اطلاعات پیش بینی کنند و به مدیران اجازه تصمیم گیری می دهد. هوش مصنوعی همچنین به تجزیه و تحلیل سناریو و بهینه سازی منابع اجازه می دهد تا برای سناریوهای چابک تر و سازگارتر برنامه ریزی کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
میلاد ادیبی
دانشجو دکتری گروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور تهران، ایران
اشرف رحیمیان
استادیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور تهران ایران