تاثیر مدیریت استعداد بر نگهداشت کارکنان بانک های دولتی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مدیریت استعداد و ابعاد چهارگانه آن انتخاب استعدادها، مشارکت استعدادها، آموزش استعدادها و حفظ و نگهداشت استعدادها بر نگهداشت کارکنان بانکهای دولتی انجام شد. این مطالعه از نظر هدف در دسته پژوهشهای کاربردی جای می گیرد. جامعه آماری شامل کارکنان شعب چند بانک دولتی شهر شیراز بود و حجم نمونه ۲۰۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی تعیین شد تا امکان تحلیل دقیق همبستگی ها و شناسایی تفاوت دیدگاه ها فراهم گردد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مدیریت استعداد کاینگهام (۲۰۰۷) با ۱۸ گویه و چهار بعد اصلی مدیریت استعداد و پرسشنامه توانایی سازمان در نگهداشت کارکنان امیر اسماعیلی و همکاران، (۱۳۹۰) با ۱۹ پرسش بود. هر دو پرسشنامه با مقیاس پنج گزینه ای لیکرت طراحی شده و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۹ و ۰۷۸ تایید شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS و شامل آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام گرفت تا شدت و جهت روابط میان ابعاد مدیریت استعداد و نگهداشت کارکنان تعیین شود. یافته ها نشان داد که مدیریت استعداد کلی با نگهداشت کارکنان رابطه مثبت و معنادار دارد و از میان مولفه ها، حفظ و نگهداشت استعدادها بیشترین اثرگذاری را نشان داد تا ۰۳۰۸. پس از آن مشارکت استعدادها (بتا ۰.۲۶۱)، انتخاب استعدادها (بتا ۰.۲۱۴) و آموزش استعدادها (بتا = ۰.۱۹۳) قرار دارند. این نتایج بیانگر آن است که سیاست ها و فرایندهای مدیریت استعداد، به ویژه آن دسته که تجربه زیسته کارکنان را مستقیما تحت تاثیر قرار می دهند نقش تعیین کننده ای در کاهش ترک سازمان و افزایش تعهد کارکنان دارند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، حفظ و نگهداشت استعدادها ، نگهداشت ، کارکنان بانک های دولتی