شایسته سالاری در تنگنا سرمایه شبکه ای و نهادینه شدن انتصابات رابطه محور در سازمان های دولتی

هدف این پژوهش با هدف تبیین سازوکار نهادینه شدن انتصابات رابطه محور در سازمان های دولتی و تحلیل تنش میان منطق شایسته سالارانه و منطق شبکه ای انجام شده است. روش شناسی پژوهش حاضر ماهیتی نظری دارد و با بهره گیری از تلفیق نظریه سرمایه اجتماعی و نظریه منطق های نهادی چارچوبی مفهومی برای تحلیل فرآیندهای انتصاب مدیریتی در بخش عمومی ارائه می دهد. یافته ها: تحلیل مفهومی نشان می دهد سرمایه شبکه ای می تواند در بستر پیچیدگی نهادی به منبع مشروعیت رقیب برای شایسته سالاری تبدیل شود. در صورت تداوم اتکای تصمیم گیرندگان به منطق رابطه ای، انتصابات رابطه محور از سطح رفتارهای موردی فراتر رفته و به رویه ای نهادینه شده بدل می شوند. همچنین پیچیدگی نهادی به عنوان متغیر تقویت کننده این فرآیند عمل می کند. نتیجه گیری اصلاح نظام انتصابات در بخش عمومی مستلزم مداخله در سازوکارهای نهادی، افزایش شفافیت، تقویت منطق حرفه ای و مدیریت تعارض منطق های سیاسی و اداری است. این پژوهش با انتقال تحلیل از سطح اخلاقی به سطح نهادی چارچوبی نظری برای فهم پایداری انتصابات رابطه محور ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شایسته سالاری ، سرمایه شبکه ای ، انتصابات رابطه محور ، پیچیدگی نهادی ، سازمان های دولتی