تاثیر عدم قطعیت اقتصادی بر رابطه حاکمیت شرکتی و کارایی سرمایه گذاری نیروی انسانی با تاکید بر وابستگی گروه تجاری

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عدم قطعیت اقتصادی بر رابطه میان حاکمیت شرکتی و کارایی سرمایه گذاری نیروی انسانی، با توجه ویژه به نقش وابستگی گروه تجاری انجام شده است. اهمیت این پژوهش از آنجا ناشی می شود که سرمایه انسانی یکی از مهم ترین دارایی های نامشهود سازمان هاست و تصمیم گیری در مورد میزان سرمایه گذاری بر آن تحت تاثیر ساختار مالکیت و محیط اقتصادی قرار دارد. از منظر نظری چارچوب تحقیق بر مبنای دیدگاه های نمایندگی و اطلاعات نامتقارن است که بیان می کنند نوع مالکیت و میزان نظارت سهامداران عمده می تواند بر بهینه سازی تصمیمات سرمایه گذاری تاثیر مستقیم داشته باشد. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها توصیفی همبستگی است. داده ها از شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۰ و به صورت پانل سال شرکت گردآوری شده و برای آزمون فرضیه ها از روش داده های تابلویی با نرم افزار Eviews۷ استفاده گردید. جامعه آماری شامل کلیه شرکت های فعال در بورس بوده و پس از غربالگری با روش حذف سیستماتیک نمونه ای متشکل از ۱۶۸ شرکت انتخاب شد. یافته های تجربی پژوهش نشان دادند که تمرکز مالکیت اثر مثبت و معناداری بر کارایی سرمایه گذاری نیروی انسانی دارد در حالی که مالکیت دولتی با کاهش کارایی این سرمایه گذاری همراه است. همچنین عدم قطعیت اقتصادی موجب تضعیف رابطه بین حاکمیت شرکتی و کارایی سرمایه گذاری می گردد در حالی که وابستگی گروه تجاری این اثر منفی را تا حدودی تعدیل می کند. بر پایه مدل های رگرسیونی ضرایب متغیرهای اصلی در سطح خطای ۰٫۰۵ معنادار بوده اند. نتیجه کلی پژوهش آن است که حاکمیت شرکتی قوی در محیط اقتصادی باثبات و با ساختار مالکیتی شفاف می تواند به تخصیص بهینه منابع انسانی بینجامد. در مقابل بی ثباتی اقتصادی و مالکیت دولتی از مهم ترین عوامل کاهش کارایی سرمایه گذاری در منابع انسانی به شمار می روند. یافته ها تلویحا ضرورت اصلاحات نهادی در بازار سرمایه ایران را برای ارتقای سرمایه انسانی و بهره وری سازمانی برجسته می کنند.

کلیدواژه ها:

تمرکز مالکیت ، مالکیت دولتی ، کارایی سرمایه گذاری نیروی انسانی ، عدم قطعیت اقتصادی ، وابستگی به گروه تجاری