واکاوی عوامل کلیدی اثربخشی سازمانی در صنایع پوشاک: بررسی نقش واسطه ای عملکرد و رضایت شغلی کارکنان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تعامل میان دسترسی به منابع، وضوح نقش و انگیزه کارکنان بر اثربخشی سازمانی با در نظر گرفتن نقش میانجی عملکرد شغلی و رضایت شغلی است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت کاربردی و از نظر روش توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل ۱۸۵۵ کارمند از ۵۳ شرکت تولیدی پوشاک رشت بود که با استفاده از فرمول کوکران ۳۴۹ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه گردآوری و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزار SmartPLS نسخه ۴ تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که دسترسی به منابع، وضوح نقش و انگیزه تاثیر مثبت و معناداری بر رضایت شغلی، عملکرد شغلی و اثربخشی سازمانی دارند. همچنین رضایت و عملکرد شغلی به طور معناداری نقش میانجی متغیرهای مستقل را در رابطه با اثربخشی سازمانی ایفا می کنند. مهم ترین دستاورد این پژوهش، تبیین مکانیسم اثرگذاری دوگانه است؛ به این معنا که متغیرهای مستقل از دو مسیر نگرشی از طریق افزایش رضایت شغلی و رفتاری از طریق بهبود عملکرد شغلی بر اثربخشی سازمانی اثر می گذارند. همچنین یافته ها نشان دهنده وجود یک رابطه بازخوردی مثبت میان عملکرد و رضایت شغلی در بافت صنعت پوشاک است. در مجموع نتایج موید این است که برای دستیابی به اثربخشی پایدار، مدیران باید با تامین منابع، شفاف سازی نقش ها و تقویت انگیزش همزمان بر دو مسیر ارتقای نگرش های مثبت کارکنان و بهبود رفتارهای عملکردی تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

اثربخشی سازمانی ، انگیزه ، کارکنان ، دسترسی به منابع ، رضایت شغلی ، عملکرد شغلی ، وضوح نقش