مدیریت استعداد و ماندگاری کارکنان الگویی برای شرکت آب منطقه ای گیلان

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مدیریت استعداد در ارتقای ماندگاری کارکنان با تاکید بر نقش میانجی توانمندسازی روان شناختی و رضایت شغلی در شرکت سهامی آب منطقه ای گیلان تدوین شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت توصیفی همبستگی و از نظر روش گردآوری داده ها میدانی است. برای شناسایی پیشران های موثر و ترسیم وضعیت های محتمل، آینده از رویکرد نوآورانه سناریونویسی بهره گرفته شد. جامعه آماری پژوهش کارکنان شرکت آب منطقه ای گیلان بودند که از میان آنها ۱۶۵ نفر به روش نمونه گیری غیر احتمالی در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای استاندارد شامل ۳۵ گویه بود که روایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ بالای (۰.۷) احراز گردید. تحلیل داده ها در بخش توصیفی با نرم افزار SPSS و در بخش استنباطی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار SmartPLS صورت پذیرفت. یافته ها نشان داد که مدیریت استعداد در سطح اطمینان ۹۵ درصد تاثیری مثبت و معنادار بر ماندگاری توانمندسازی روان شناختی و رضایت شغلی دارد. همچنین توانمندسازی روان شناختی و رضایت شغلی به طور مستقل تاثیر مثبت و معناداری بر ماندگاری کارکنان ایفا کردند. در نهایت تحلیل سناریوها گویای آن است که ارتقای ماندگاری سرمایه های انسانی در این سازمان، بیش از هر عاملی در گرو گذار استراتژیک از مدل های مدیریت منابع انسانی سنتی (جذب محور) به رویکردهای نوین و توسعه محور است؛ تغییری که ضامن پایداری سازمان در شرایط آتی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، ماندگاری کارکنان ، توانمندسازی روانشناختی ، رضایت شغل