رمزگشایی از مولفه های مخاطب محوری در هنر؛ رویکردی نو در شناسایی و پالایش شاخص ها با منطق فازی

هدف از پژوهش حاضر شناسایی نظام مند و پالایش مولفه های مخاطب محوری در عرصه هنر می باشد. این مطالعه با رویکرد ترکیبی (آمیخته) از نوع متوالی اکتشافی و در دو گام اصلی اجرا شد: در گام کیفی، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و نمونه گیری هدفمند، ۱۹ مقاله معتبر علمی مورد بررسی عمیق قرار گرفت و فرآیند کدگذاری با نرم افزار NVIVO به استخراج ۳۹ کد باز، ۹ مقوله محوری و ۴ مولفه هسته ای انجامید. در گام کمی، برای پالایش مولفه ها در بافت تخصصی هنر، از تکنیک غربال سازی فازی و نظرات ۱۲ نفر از خبرگان استفاده شد. داده ها با پرسشنامه محقق ساخته گردآوری و تحلیل گردید. یافته های پژوهش نشان داد که از میان ۳۹ شاخص اولیه، ۱۱ شاخص به عنوان مولفه های نهایی مخاطب محوری در هنر تایید شدند که سه شاخص «سرمایه گذاری بر یادگیری مستمر و توسعه قابلیت ها»، «رعایت حریم خصوصی و اخلاق در استفاده از داده ها» و «شفافیت در اقدامات و ارتباطات» بالاترین درجه اهمیت را کسب کردند. این چارچوب با گذار از «هنر تولیدمحور» به «هنر اعتمادمحور»، افق جدیدی برای تعامل پایدار و معنادار هنرمندان و مدیران فرهنگی با مخاطبان در مواجهه با عدم قطعیت ها و پیچیدگی های آینده می گشاید.

کلیدواژه ها:

مخاطب محوری در هنر ، غربال سازی فازی ، هم آفرینی ارزش ، اخلاق داده محور ، هنر دیجیتال ، هنر اعتماد محور