نقش دیپلماسی علمی در همگرایی جهان اسلام

دیپلماسی علم و فناوری، پلی میان همکاری های پژوهشی و اهداف راهبردی سیاسی، در جهان اسلام می تواند واگرایی های ژئوپلیتیکی را کاهش و همگرایی را افزایش دهد. این پژوهش کیفی (با مطالعه اسنادی و تحلیل محتوا) نشان می دهد که پروژه های بنیاد مصطفی، برنامه های COMSTECH، جوایز علمی بین المللی، همکاری علمی برخی کشورها، ظرفیت نهاد وقف و نقشه راه توانمندسازی علمی با ایجاد شبکه های اجتماعی فراملی و سرمایه اجتماعی مشترک راهبردهای علمی و عملی هستند که از عوامل کلیدی در همگرایی جهان اسلام به شمار می آیند. با وجود چالش های تحریم، تفاوت های فقهی، ضعف زیرساخت ها، رقابت های ژئوپلیتیک، نبود انعکاس مستقیم در اسناد کلان کشور و سهم ناچیز برخی کشورها در تولیدات علمی حوزه دیپلماسی علمی و حکمرانی داده، راهبردهایی چون تبادل دانشجویان، همکاری دانشگاه-صنعت، تقویت نهادهای فراملی، عملیاتی سازی و توسعه حکمرانی داده پیشنهاد می شود. پژوهش بر نقش ارتباطات و دیپلماسی علمی و فناوری و ضرورت برنامه ریزی جدی برای ارتقای جایگاه علمی تاکید دنیای اسلام تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی علمی ، همکاری های علمی ، همگرایی جهان اسلام ، COMSTECH ، قدرت نرم ، جایزه مصطفی