ارائه یک چارچوب مفهومی برای طراحی برای قابلیت نگهداری در شناورهای دریایی: اصول، موانع و راهکارهای مبتنی بر فناوری

طراحی برای قابلیت نگهداری رویکردی نظام مند و پیش فعالانه است که ملاحظات عملیاتی و نگهداری را در مراحل اولیه طراحی محصولات پیچیده ای مانند شناورهای دریایی یکپارچه می سازد. مطالعات نشان می دهند که به کارگیری اصول طراحی برای قابلیت نگهداری، تاثیر قطعی بر کارایی اقتصادی و آمادگی عملیاتی ناوگان ها دارد. با این حال، طراحی سنتی شناورها همچنان عمدتا بر معیارهایی مانند سرعت، رفتار موج پذیری و پایداری متمرکز است و نقش حیاتی قابلیت نگهداری در ماموریت های دریایی نادیده گرفته می شود. این مقاله مفهومی، بر اساس ترکیبی نظام مند از ادبیات، استانداردها و تجربه طراحی شناورها، چارچوبی یکپارچه از اصول کلیدی ارائه می دهد. از طریق تحلیل موضوعی، پنج اصل بنیادین شناسایی شدند: دسترسی پذیری، استانداردسازی، ماژولاریتی، قابلیت اطمینان و پایش وضعیت. موانع بالقوه پیاده سازی، شامل پیچیدگی سیستم، محدودیت های بودجه ای، رویه های طراحی جزیره ای و عوامل انسانی، در کنار راهکارهای مبتنی بر فناوری مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، چاپ سه بعدی و دوقلوهای دیجیتال و همچنین وابستگی های متقابل میان اصول نیز مورد بررسی قرار گرفت. این چارچوب می تواند راهنمایی راهبردی برای طراحان و تصمیم گیرندگان حوزه نگهداری باشد؛ هرچند اعتبارسنجی تجربی آن، همچنان یکی از جهت گیری های اصلی پژوهش های آتی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

طراحی برای قابلیت نگهداری ، شناورهای دریایی ، قابلیت اطمینان