رابطه هوش مصنوعی و ماندگاری کارکنان در شرکت های دانش بنیان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان به کارگیری هوش مصنوعی و ماندگاری کارکنان در شرکت های دانش بنیان انجام شده است. از نظر هدف این پژوهش کاربردی و از لحاظ روش شناسی از نوع توصیفی-پیمایشی محسوب می شود. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان متخصص در حوزه پژوهش از شرکت های دانش بنیان بوده و نمونه گیری به صورت هدفمند (قضاوتی) صورت گرفته است. فرایند مصاحبه با ۷ نفر از اساتید دانشگاه و کارمندان شرکت های دانش بنیان انجام و با رسیدن به اشباع نظری خاتمه یافت. داده های حاصل با استفاده از نرم افزار MAXQDA ۲۰۲۰ تحلیل شدند. در مجموع ۱۶۰ کد از داده ها استخراج گردید و در مرحله سوم با بهره گیری از روش مقایسات زوجی و نرم افزار Choice Expert، ارزش گذاری معیارها صورت گرفت. سپس با استفاده از مدل AHP ابعاد و مولفه های اصلی رابطه هوش مصنوعی و ماندگاری کارکنان شناسایی شد. بر این اساس، ۶ بعد و ۳۲ زیر بعد استخراج گردید. نتایج رتبه بندی نشان داد که بعد بهبود تجربه کارکنان از طریق هوش مصنوعی بالاترین اهمیت را دارد. پس از آن به ترتیب ابعاد «تحلیل پیش بینی کننده ماندگاری جذب و نگهداشت»، «مدیریت دانش و حفظ سرمایه فکری»، «شخصی سازی مسیر رشد و یادگیری» و «تحلیل داده محور عادلانه» در رتبه های بعدی قرار گرفتند. همچنین در میان زیرمعیارها «تسهیل انعطاف پذیر» بالاترین رتبه را کسب کرد و پس از آن زیرمعیارهای «دستیابی به نتایج دقیق تر و هدفمند»، «شفاف سازی»، «تغییر سطح دانش»، «کاهش سوگیری الگوریتمی»، «ارزیابی عملکرد»، «تصمیم گیری حرفه ای»، «آموزش»، «تعلق سازمانی و وفاداری»، «رضایت شغلی»، «فزایش بهره وری»، «توازن کار و زندگی»، «تخصص در پروژه های تحقیق و توسعه»، «کاربرد چت بات ها»، «هوشمندسازی»، «ایجاد انگیزه»، «رقابتی سازی محیط کار»، «کاهش بارکاری»، «فرهنگ سازی»، «امنیت شغلی»، «غربالگری و انتخاب هوشمند» و «افزایش مهارت فردی» به ترتیب در اولویت های بعدی قرار گرفتند. یافته ها بیانگر آن است که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند به طور معناداری در بهبود تجربه کاری، ارتقای وفاداری و افزایش ماندگاری کارکنان در شرکت های دانش بنیان نقش آفرین باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ماندگاری کارکنان ، شرکت های دانش بنیان