نقش پرستاران در حفظ کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به بیماری های مزمن در مراحل پایان عمر

مقدمه: کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به بیماری های مزمن در مراحل پایانی عمر، تحت تاثیر عوامل متعدد جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی قرار دارد. در این میان، نقش حمایتی و مراقبتی پرستاران به عنوان یکی از ارکان اصلی تیم درمانی، از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه مروری به بررسی جامع نقش پرستاران در حفظ و ارتقای کیفیت زندگی این گروه از بیماران می پردازد. روش کار: این مقاله یک مرور جامع بر اساس ۱۱۲ مقاله و مطالعه مرتبط با نقش پرستاری در مراقبت از سالمندان در مراحل پایانی عمر با بیماری های مزمن بوده است. جستجو در پایگاه های اطلاعاتی علمی معتبر مانند SID، Google Scholar، PubMed و Scopus و بررسی ادبیات موجود با تمرکز بر یافته های کلیدی مرتبط با مراقبت های تسکینی، ارتباط پرستار-بیمار، و جنبه های روانی-اجتماعی صورت گرفته است. یافته ها: نتایج نشان می دهد که پرستاران از طریق ارائه مراقبت های تسکینی موثر، مدیریت علائم حیاتی و کاهش درد، نقش کلیدی در بهبود راحتی جسمی سالمندان دارند. برقراری ارتباط همدلانه، ایجاد حس امنیت و احترام به کرامت بیمار، به طور قابل توجهی بر سلامت روان و کاهش اضطراب بیماران و خانواده هایشان تاثیر می گذارد. نتیجه گیری: پرستاران با اتخاذ رویکردی جامع که شامل مدیریت علائم، حمایت روانی-اجتماعی است، می توانند به طور موثری کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به بیماری های مزمن در مراحل پایانی عمر را حفظ و ارتقا دهند. نقش حمایتی و هماهنگ کننده پرستار در این مرحله، فراتر از درمان صرف جسمی بوده و به بهبود تجربه کلی زیست سالمند کمک شایانی می نماید.

کلیدواژه ها:

سالمند ، بیماری مزمن ، پایان عمر ، پرستاری