بررسی رابطه اضطراب بارداری و کیفیت زندگی در دوران حاملگی در شرایط جنگ (یک مطالعه موردی در شهر قم)

بارداری در شرایط جنگ با چالش های منحصر به فردی همراه است که می تواند بر سلامت روان و کیفیت زندگی زنان تاثیر بگذارد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین اضطراب بارداری و کیفیت زندگی در دوران حاملگی، با تمرکز بر شرایط جنگی در شهر قم انجام شد.این مطالعه توصیفی-همبستگی بود که روی ۱۰۰ نفر از زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی-درمانی شهر قم انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مشخصات جمعیت شناختی، مقیاس اضطراب بارداری و پرسشنامه کیفیت زندگی (SF-۳۶) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS تحلیل شدند.نتایج نشان داد که «ترس از زایمان» با میانگین ۴.۹۰، پررنگ ترین عامل اضطراب بارداری است. در ابعاد کیفیت زندگی، ابعاد «انرژی و نشاط» (۳.۳۹) و «سلامت عاطفی» (۳.۳۷) بالاترین نمرات را داشتند،در حالی که «سلامت جسمانی» (۱.۴۱) و «عملکرد جسمانی» (۲.۱۹) در پایین ترین سطح قرار داشتند. تحلیل همبستگی نشان داد که تنها رابطه معنادار آماری بین «ترس از زایمان» و «انرژی و نشاط» وجود دارد (r=−۰.۲۶۰,p=۰.۰۰۹). سایر روابط بین مولفه های اضطراب و ابعاد مختلف کیفیت زندگی معنادار نبودند.به نظر می رسد در شرایط جنگ، زنان باردار علی رغم تجربه اضطراب بالا نسبت به زایمان و سلامت جنین، تاب آوری عاطفی نسبی دارند، اما سلامت جسمانی و سطح انرژی آن ها به شدت تحت تاثیر منفی قرار گرفته است. مداخلات بهداشتی باید بر بهبود سلامت جسمانی و مدیریت استرس روزمره برای حفظ انرژی مادران متمرکز باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب بارداری ، کیفیت زندگی ، شرایط جنگ ، ترس از زایمان ، زنان باردار