غربالگری و مدیریت زودهنگام اختلالات کف لگن و بی اختیاری ادراری پس از زایمان طبیعی: نقش پرستار در مراقبت پری ناتال (مرور روایتی ساختاریافته)

اختلال کف لگن و بی اختیاری ادراری از شایع ترین عوارض پس از زایمان طبیعی است که کیفیت زندگی، سلامت جنسی و سلامت روان زنان را تحت تاثیر قرار می دهد. با وجود شیوع بالا، آگاهی زنان و نرخ مراجعه برای درمان پایین است و نقش پرستار در غربالگری زودهنگام کمتر تبیین شده است. این مطالعه با هدف مرور و سنتز شواهد موجود درباره شیوع، عوامل خطر، مداخلات موثر و نقش پرستار در غربالگری و مدیریت زودهنگام این عارضه انجام شد. مرور روایتی ساختاریافته ای با جست وجو در پایگاه پابمد/مدلاین در بازه ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ انجام شد و از حدود ۱۲۰ رکورد اولیه بازیابی شده، پس از حذف موارد تکراری و غربالگری عنوان/چکیده، ۳۵ مقاله معیارهای ورود را داشتند و در تحلیل نهایی وارد شدند. یافته ها نشان داد شیوع بی اختیاری ادراری پس از زایمان طبیعی ۲۶ تا ۴۰ درصد گزارش شده و زایمان طبیعی، وزن بالای نوزاد، اپیزیوتومی، زایمان ابزاری و آسیب اسفنکتر مقعدی مهم ترین عوامل خطر بودند، در حالی که سزارین نقش نسبتا محافظتی داشت. شواهد نشان داد تمرینات کف لگن به طور بالقوه اثربخشی متوسطی در کاهش بی اختیاری ادراری دارند، هرچند شواهد برای بی اختیاری مدفوعی و افزودن بیوفیدبک ناهمگون بود. آگاهی و نرخ مراجعه زنان پایین بود؛ در یک مطالعه تنها ۷.۶ درصد از زنان مسن مبتلا برای درمان مراجعه کرده بودند. مدل های آموزش و غربالگری مبتنی بر پرستار/ماما در سنگاپور، انگلستان و اسپانیا توانستند نرخ ارجاع به فیزیوتراپی کف لگن را از صفر به بیش از ۵۰ تا ۹۶ درصد افزایش دهند. ادغام یک چارچوب غربالگری سه گانه شامل پرسش کوتاه در اولین ویزیت، آموزش ساختاریافته تمرین کف لگن، و مسیر ارجاع مشخص در مراقبت روتین پرستاری پس از زایمان می تواند شکاف میان شیوع بالای این عارضه و نرخ پایین مراجعه را کاهش دهد. با توجه به کمبود داده های بومی، انجام مطالعات اولیه در جمعیت ایرانی برای تطبیق این چارچوب ضروری است.

کلیدواژه ها:

بی اختیاری ادراری ، اختلال کف لگن ، پس از زایمان ، پرستاری ، تمرین کف لگن ، غربالگری