از آمادگی تا بازیابی: ارتقای شایستگی های پرستاری در مراقبت از مصدومین حوادث و بلایا

مقدمه: پرستاران بزرگترین گروه ارائه دهنده خدمات سلامت در زمان وقوع بلایا هستند و سطح شایستگی آن ها مستقیما بر نتایج بالینی مصدومین و تاب آوری سیستم سلامت تاثیر می گذارد. این مطالعه با هدف ارزیابی و تبیین راهکارهای ارتقای شایستگی های پرستاری در چرخه مدیریت بلایا، از مرحله آمادگی تا بازیابی، انجام شد. روش کار: این مطالعه به روش مرور سیستماتیک و فراترکیب (Meta-synthesis) انجام یافت. جستجوی گسترده در پایگاه های داده معتبر (PubMed، Scopus، Web of Science) و Google Scholar برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انجام شد. کلیدواژه های اصلی شامل «شایستگی پرستاری»، «پرستاری بحران»، «مدیریت بلایا» و «آموزش مبتنی بر صلاحیت» بود. پس از غربالگری، ۱۸ مطالعه کیفی و کمی با کیفیت بالا بر اساس چارچوب شایستگی های کلیدی پرستاری در بلایا برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. نتایج: یافته ها نشان داد که علی رغم برخورداری اکثر پرستاران از مهارت های بالینی پایه، شکاف های قابل توجهی در حوزه های «تریاژ در شرایط فشار»، «کمک های اولیه روانشناختی» و «ارتباطات بین حرفه ای» در بلایای گسترده وجود دارد. موثرترین مداخلات برای ارتقای این شایستگی ها شامل آموزش های مبتنی بر شبیه سازی با وفاداری بالا (High-fidelity simulation)، تمرین های واقعیت مجازی (VR) و ادغام پروتکل های پرستاری بلایا در برنامه های درسی آکادمیک است. همچنین مشخص شد که سطح آمادگی پیش از بحران، قوی ترین پیش بینی کننده کیفیت مراقبت در فاز بازیابی است. نتیجه گیری: ارتقای شایستگی های پرستاری نیازمند گذار از دانش تئوریک به سمت آموزش های مهارتی غوطه ورکننده است. سیاست گذاران حوزه سلامت باید برنامه های توسعه حرفه ای مداوم و پروتکل های استاندارد پاسخ به بلایا را در اولویت قرار دهند تا آمادگی پرستاران برای انتقال موفق از فاز پاسخ به فاز بازیابی تضمین شود.

کلیدواژه ها:

پرستاری در بلایا ، شایستگی بالینی ، مدیریت بحران ، آموزش پرستاری ، بازیابی پس از بلایا