ارزیابی تعامل عوامل زیستی و مولفه های روانشناختی دوران بلوغ در سازگاری اجتماعی نوجوانان

بلوغ دوره ای از رشد است که با تغییرات هورمونی، فیزیکی و مغزی همراه بوده و می تواند بر هیجان، رفتار و روابط اجتماعی نوجوانان تاثیر بگذارد. در این دوره افزایش تستوسترون در پسران بیشتر با استقلال طلبی و افزایش استروژن در دختران بیشتر با حساسیت هیجانی مرتبط است. تغییرات هورمونی دوران بلوغ علاوه بر اثرات جسمی، بر عملکرد مغز نیز تاثیر می گذارند. این تحقیق با هدف ارزیابی نقش عوامل زیستی و مولفه های روانشناختی دوران بلوغ در سازگاری اجتماعی نوجوانان انجام شده است. از دیدگاه پرستاری، رویکرد جامع و پیشگیرانه در آموزش و مراقبت از نوجوانان، یکی از موثرترین روش ها برای تامین سلامت نسل آینده خواهد بود. در این تحقیق نقش عوامل زیستی دوران بلوغ با نگاه جنسیتی، نقش آموزش و مراقبت پرستاری در کاهش مشکلات، همچنین شیوه های مراقبت پرستاری شامل آموزش بلوغ، مهارت های زندگی، خودمراقبتی، مشاوره و مراقبت خانواده محور به عنوان بستری برای آماده سازی سازگاری اجتماعی نوجوانان، مورد ارزیابی قرار گرفته است. مسئله اصلی تبیین رابطه بین عوامل زیستی، مسائل خانوادگی، فرهنگی و اجتماعی است. روش پژوهش به صورت مرور هدفمند و جستجو در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و بین المللی است. مطالعات پژوهش نشان داده با وجود اینکه هورمون های جنسی، حساسیت هیجانی و رفتارهای اجتماعی نوجوان را تحت تاثیر قرار می دهند، ولی علاوه بر تاثیر هورمون ها، عوامل خانوادگی، آموزشی، فرهنگی و اجتماعی نقشی بسیار مهم تر در شکل گیری شخصیت و رفتار آنان دارند.

کلیدواژه ها:

دوران بلوغ ، نوجوان ، دیدگاه پرستاری ، مراقبت ، سازگاری اجتماعی