نقش پرستاران اورژانس در بهبود پیامدهای بیماران دچار حوادث ترافیکی: از ارزیابی اولیه تا مراقبت های پس از تروما

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 75

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NMCONF09_013

تاریخ نمایه سازی: 27 مهر 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: تصادفات جاده ای و آسیب های ترومایی از مهم ترین علل مرگ ومیر، ناتوانی و تحمیل بار اقتصادی اجتماعی بر نظام های سلامت در سراسر جهان به شمار می روند. در این میان، پرستاران اورژانس به عنوان یکی از ارکان اصلی تیم درمان، نقش تعیین کننده ای در ارزیابی اولیه، اجرای مداخلات حیاتی، پایش مداوم و هماهنگی مراقبت از بیماران ترومایی دارند. با توجه به اهمیت این نقش، تبیین ابعاد مختلف عملکرد پرستاران اورژانس در مدیریت بیماران دچار تروما و تصادفات جاده ای ضروری به نظر می رسد. روش مطالعه: مطالعه حاضر یک مرور روایی تحلیلی است که با هدف بررسی نقش پرستاران اورژانس در مدیریت بیماران دچار تروما و تصادفات جاده ای انجام شد. در این مطالعه، منابع علمی منتخب مرتبط با موضوع بررسی، تحلیل و به صورت موضوعی دسته بندی شدند. محورهای اصلی مورد بررسی شامل ارزیابی اولیه و مداخلات فوری، مراقبت های پیش بیمارستانی و انتقال بیمار، همکاری میان رشته ای، آموزش تخصصی پرستاران اورژانس و نقش آنان در بهبود پیامدهای بیماران بود. یافته ها: بررسی منابع نشان داد که پرستاران اورژانس در تمامی مراحل مدیریت بیماران ترومایی نقش اساسی دارند. ارزیابی سریع وضعیت بیمار، کنترل راه هوایی، پایش علائم حیاتی، کنترل خونریزی، آماده سازی بیمار برای مداخلات درمانی و مشارکت در انتقال ایمن بیمار از جمله مهم ترین وظایف آنان است. همچنین نتایج بیانگر آن بود که آموزش تخصصی، تجربه بالینی و هماهنگی موثر با سایر اعضای تیم درمان می تواند کیفیت مراقبت های اورژانسی را ارتقا داده و به کاهش عوارض و بهبود پیامدهای بیماران منجر شود. افزون بر این، نقش پرستاران در مدیریت حوادث چندمصدومی و مشارکت در برنامه های پیشگیرانه نیز مورد تاکید قرار گرفت. نتیجه گیری: پرستاران اورژانس نقشی کلیدی و چندبعدی در مدیریت بیماران دچار تروما و تصادفات جاده ای ایفا می کنند. تقویت آموزش های تخصصی، ارتقای مهارت های بالینی و توسعه همکاری میان رشته ای می تواند به بهبود کیفیت مراقبت، افزایش کارایی سیستم های اورژانس و ارتقای پیامدهای بیماران ترومایی منجر شود.

نویسندگان

محمد حسینی عسکرابادی

دانشجوی ارشد پرستاری گرایش اورژانس، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، خوزستان، ایران

یاسمین رضایی

دانشجوی ارشد پرستاری گرایش مراقبت ویژه نوزادان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، خوزستان، ایران

یسرا رضایی

دانشجوی ارشد مشاوره در مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران