تشخیص آفت کش آبامکتین در منابع آبی با استفاده از طیف‎سنجی UV-Vis و پلیمر بتا سیکلودکسترین مبتنی بر Fe۳O۴/ZIF-۶۷ اصلاح شده با نقاط کوانتومی گرافن

باقی ماندن آفت کش آبامکتین در منابع آبی می تواند ناشی از استفاده بیش از مقدار مجاز و عدم رعایت دوره کارنس این سم باشد. این آفت کش در طی سم پاشی می تواند در خاک نفوذ کرده و موجب آلودگی آب های زیرزمینی شود. بنابراین توسعه یک روش تشخیص و شناسایی سریع، آسان و با دقت کافی جهت تعیین مقدار باقی مانده آفت کش آبامکتین برای تامین امنیت غذایی و سلامت انسان از اهمیت و چالش مهمی برخوردار است. در مطالعه حاضر از پلیمر بتا سیکلودکسترین مبتنی بر Fe۳O۴/ZIF-۶۷ اصلاح شده با نقاط کوانتومی گرافن به همراه روش طیف‎سنجی UV-Vis برای تشخیص حشره کش آبامکتین در منابع آبی استفاده شده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد با اضافه نمودن پلیمر بتا سیکلودکسترین مبتنی بر Fe۳O۴/ZIF-۶۷ به محلول ها شدت پیک ها قابل ردیابی و همچنین R۲ نمودار کالیبراسیون برابر با ۰.۹۸۶ بدست آمد که بیانگر توانایی بالای پلیمر مورد نظر در تشخیص سم آبامکتین است. همچنین حد تشخیص و حد کمی سازی پلیمر تهیه شده به ترتیب برابر با ppm ۱.۰۱ و ppm ۳.۰۶ است. بنابراین می توان از این پلیمرها در زمینه تشخیص آفت کش ها در منابع آبی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

آبامکتین ، پلیمر ، طیف سنجی فرابنفش-مرئی ، منابع آبی