تحلیلی بر روش های آزمایشگاهی تشخیص عفونت های قارچی: یک مطالعه مروری

مقدمه: بیماری های قارچی یکی از عوامل مهم مرگ و میر در افراد با نقص سیستم ایمنی، سرطانی ها و شیمی درمانی با دوز بالا می باشند که تشخیص و تمایز آن ها از سایر بیماری های میکروبی و روش درمان مناسب وابسته به تشخیص صحیح این عوامل می باشد. روش های تشخیصی متعددی از گذشته تا به امروز در آزمایشگاه های سراسر دنیا بکار گرفته می شوند. در این مطالعه روش های آزمایشگاهی در تشخیص انواع عفونت های قارچی مورد بررسی واقع شد. مواد و روش ها: در پژوهش حاضر با استفاده از جست وجوی کلید واژه های تشخیص عفونت های قارچی، تکنیک های مولکولی، کشت قارچ ها، تکنیک های سرولوژی، طیف سنجی جرمی و معادل های آن ها در پایگاه های اطلاعاتی EMBASE, Scopus ,OVID ,WOS PubMed  و موتور جستجویGoogle Scholar مورد جستجو قرار گرفتند. یافته ها: روش های تشخیص بیماری های قارچی یک پیشرفت چشمگیری از رویکردهای سنتی به تکنیک های تخصصی تر را پیشنهاد می نمایند. همچنین بر اهمیت ادغام روش های سنتی با تکنیک های مولکولی برای افزایش سرعت تشخیص و شناسایی دقیق عوامل بیماری زای قارچی تاکید دارد. این پیشرفت ها در فناوری توالی یابی و سایر تکنیک های مولکولی، پروسه تشخیص و درمان قارچ ها را گسترش می دهد. نتیجه گیری: بعضی از روش های تشخیصی موجود زمان بر و بعضی پرزحمت و نیازمند تجهیزات تخصصی و پرسنل آموزش دیده هستند و روش های مدرن اغلب هزینه بر بوده اما به علت تشخیص سریع، کارآمدتر از روش های سنتی می باشند. بنابراین امروزه نیاز به توسعه آزمایش های تشخیصی سریع، آسان و قابل استفاده در محیط های با منابع محدود وجود دارد. پزشکان می توانند بر اساس تجربه فردی و در نظر گرفتن عواملی مثل میزان شیوع بیماری، مقرون به صرفه بودن و شرایط بیمار برای تشخیص و درمان سریع، تصمیم بگیرند که کدام یک از روش های تشخیصی را جهت بیماران خود استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

Fungus ، mass spectrometry ، sequencing ، serology. ، قارچ ، طیف سنجی جرمی ، تعیین توالی ، سرولوژی