گونه شناسی ادله شیعیان از مشروطه تا پایان پهلوی اول بر منع حضور اجتماعی و اشتغال زنان

با توجه به اهمیت یافتن مسائل زنان پس از انقلاب مشروطه، پژوهش حاضر می کوشد تا با گونه شناسی ادله گروه های مذهبی شیعه در این دوره بر منع حضور اجتماعی و اشتغال زنان مشخص کند که این ادله بر چه مبانی و عوامل سیاسی، دینی و اجتماعی بنا شده اند. بدین منظور کتاب ها و مقاله های عالمان، مبلغان، متدینان، برخی روشنفکران و شرایط سیاسی و اجتماعی آن دوره که دخیل در موضوعات مورد بحث بوده اند به صورت توصیفی تحلیلی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش گویای این نکته است که برخی استدلال ها نوعی عکس العمل به تمایل های ضد دینی حاکمیت بوده و به جهت نوع سیاست های حکومت، این نوع استدلال ها پررنگ گشته است. گونه دیگر استدلال ها بر پایه مبانی برون دینی است که بر اندیشه های جدید استوار است. در این دوره برخلاف دوره های قبل تنها مبانی دینی مورد استناد نبوده و علاوه بر آن، نوع متفاوتی از استدلال که ریشه در مشهورات نظام اندیشه در آن دوره دارد از جمله خوانش طبیعت گرایانه به کار گرفته شده است. گونه دیگر ادله بر پایه مبانی دینی است. در این بخش به ابتدای آیه ۳۳ سوره احزاب و همچنین برخی روایات که توصیه به ماندن زن در خانه می کنند، استناد شده است.

کلیدواژه ها:

اشتغال زنان ، حضور اجتماعی زنان ، خلقت زنان ، قاجار ، پهلوی اول