بررسی کارایی تلفیق روغن امولسیون شونده، اسپیروتترامات و صابون حشره کش در کنترل شپشک واوی سیب Lepidosaphes malicola (Hem.: Diaspididae)

شپشک واوی سیب،Lepidosaphes malicola ، از آفات مهم درختان میوه سردسیری به­ویژه درختان سیب است. وجود سپر باعث حفاظت این آفت در برابر آفت­کش های شیمیایی می شود و همین مسئله کنترل این آفت با روش­های متداول را دشوار می کند. در پژوهش حاضر، ارائه برنامه­ مدیریتی برای کنترل موثر و کاربردی این آفت مورد توجه قرار گرفته است. این تحقیق در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در دو باغ سیب در دهستان های دشت روم و کاکان استان کهگیلویه و بویراحمد اجرا شد. تیمارهای مورد مطالعه شامل روغن امولسیون شونده زمستانه ولک®، حشره­کش­اسپیروتترامات (موونتو®) و صابون حشره کش پالیزین® بود. تیمار زمستانه روغن امولسیون شونده با غلظت ۵/۱ درصد علیه مرحله زمستان گذران آفت مورد استفاده قرار گرفت. اثربخشی این تیمار از طریق مرگ و میر تخم های زمستان گذران ارزیابی شد. کاربرد روغن زمستانه به ترتیب در مناطق دشتروم و کاکان باعث ۶/۳۷ و ۸/۳۱ درصد مرگ و میر تخم ها شد. نتایج مقایسه میانگین تیمارهای استفاده شده علیه پوره­های نسل اول شپشک واوی سیب نشان داد که مرگ و میر لاروها در اثر کاربرد تیمار صابون حشره­کش ۵/۱ در هزار به ۸۴ درصد و اسپیروتترامات ۷۵/۰ در هزار به ۹۷ درصد رسید. بر اساس نتایج به دست آمده، بهترین برنامه برای کنترل این آفت کاربرد تیمار زمستانه روغن امولسیون شونده با غلظت ۵/۱ درصد و به دنبال آن کاربرد تیمار اسپیروتترامات ۷۵/۰ در هزار علیه پوره­های سن اول نسل اول آن است. عامل کلیدی دیگر در مدیریت تلفیقی موفقیت­آمیز این آفت علاوه بر انتخاب نوع تیمار، زمان مناسب سمپاشی بر اساس خروج  بیش از ۵۰ درصد پوره­های سن اول است.

کلیدواژه ها:

درختان میوه دانه دار ، روغن باغبانی ، سموم سیستمیک ، مدیریت آفات