بررسی تطبیقی مضمون عشق در اشعار یحیی سماوی و احمد عزیزی

عشق یکی از مضامین مهم شعری است و از آنجا که از احساسات انسان سرچشمه می­گیرد، عامل پیوند میان انسان­هاست. بررسی تطبیقی عشق در اشعار یحیی سماوی و احمد عزیزی به منظور شناخت عاشقانه­های دو شاعر و آشنایی بیشتر با آنها می­تواند بحثی نو در زمینه ادبیات تطبیقی باشد. روش تحقیق در پژوهش، توصیفی تحلیلی و محور منابع، دیوان­های دو شاعر است. از آنجا که یحیی سماوی و احمد عزیزی از شاعران معاصر در فرهنگ عراق و ایران جایگاهی مشابهی دارند هر دو عشق را مشخصه­ی بارز اشعارشان قرار داده­اند. این پژوهش بر آن است که مضمون عنصر عشق را بر اساس دیدگاه­های این دو شاعر مقایسه کند و نقاط مشترک از جمله (تجلی معشوق،  واوصاف و احوال مشترک عاشق و معشوق) و اختلافی آنها را براساس مکتب آمریکایی که وجود اثرگذاری و اثرپذیری را شرط ادبیات تطبیقی نمی­داند، مورد بررسی قرار دهد و به رهیافتی از طرز تفکر و مشرب تغزلی دو شاعردست یابد. نتایج این تحقیق نشان می­دهدکه معشوقه های سماوی و عزیزی، در وطن، اهل بیت پیامبر(ص)، مادر و عشق به زن تجلی یافته­اند و در عاشقانه­های دو شاعر، مضامین و ویژگی هایی مشترکی همچون جدایی، فخر، سکر و مستی، تداوم در عشق، صدق و وفا، رضایت معشوق و... را می یابیم.

کلیدواژه ها:

دبیات تطبیقی ، یحیی سماوی ، احمد عزیزی ، عشق ، شعر معاصر