بازخوانی مفهوم وحی تسدیدی از منظر آیات قرآن

وحی از بنیادی ترین مسائل اندیشه اسلامی است و به عنوان محصول ارتباط ویژه میان خداوند و پیامبر، بنیان همه آموزه های دینی را تشکیل می دهد. با وجود تنوع مراتب و اقسام وحی، یکی از ابعاد کمتر واکاوی شده، وحی تسدیدی است؛ بعدی که به عنوان جلوه ای مهم از هدایت الهی، نقش تعیین کننده ای در پشتیبانی و هدایت مستمر پیامبران و اولیای الهی ایفا می کند. پرداختن به این نوع وحی از آن رو ضروری است که فهم دقیق آن، تصویر کامل تری از سلامت مسیر رسالت، چگونگی تایید الهی در تصمیم های پیامبران و اولیای الهی و تحلیل صحیح بسیاری از رفتارهای انبیاء به دست می دهد؛ موضوعاتی که بدون توجه به وحی تسدیدی غالبا ناتمام یا تفسیرنشده باقی می مانند. ازاین رو پژوهش حاضر به روش توصیفی–تحلیلی درصدد پاسخ به این پرسش است که مراد از وحی تسدیدی در آیات قرآن چیست؟ یافته های پژوهش بیانگر این است که وحی تسدیدی نوعی ارتباط الهی است که به منظور تقویت، هدایت، تصحیح تصمیم ها و جلوگیری از انحراف پیامبران و اولیا در موقعیت های حساس نازل می شود. بررسی آیات ۷۳ انبیا، ۴۶ هود، ۱۲۸بقره، ۹۰ انعام و ۴۳۴۲ آل عمران نشان می دهد که وحی تسدیدی، پشتوانه ای اساسی در تحقق اهداف رسالت و پاسداری از مسیر هدایت الهی است؛ نوعی هدایت پنهان و تداومی که بدون آن، ماموریت پیامبران به طور کامل به سرانجام نمی رسد.

کلیدواژه ها:

کلید واژگان:وحی تسدیدی ، وحی غیرتشریعی ، وحی تشریعی ، هدایت معصومان ، تایید و تسدید الهی