جاذبه گردشگری هنری قالی بافی چارچنگ در روستاهای کسب و ننج ملایر

گردشگری هنری به عنوان یکی از زیر شاخه های صنعت گردشگری، فرصتی مناسب برای آشنایی با پیشینه های تاریخی، هنری و بومی یک منطقه محسوب می شود. کهن سرزمین ایران با تنوع چشمگیر اقلیمی و فرهنگی، پتانسیل بی بدیلی در حوزه گردشگری هنری دارد؛ به نحوی که، می توان از طریق معرفی میراث فرهنگی ملموس (و یا ناملموس) امکان بازدید علاقمندان و پژوهشگران حوزه های هنری برای ثبت و مستندسازی آثار سنتی و بومی مناطق مختلف را فراهم آورد. بر این اساس، این پژوهش با معرفی قالی بافی سنتی چارچنگ در تلاش است روستاهای کسب و ننج ملایر در استان همدان را به عنوان جاذبه های منحصربه فرد گردشگری هنری در ایران معرفی نماید. چارچنگ نام نوعی قالی دست بافت محلی برگرفته از نقش مایه ای غالب و پرتکرار در متن قالی با نام عامیانه «چهارچتگ» است. آماده سازی مواد اولیه و نحوه بافت این قالی بومی ملایر به صورت شفاهی از نسل های گذشته تا به امروز انتقال یافته است. مهم ترین پرسش آنست که چگونه دست بافته های سنتی یک اقلیم (همانند: قالی چارچنگ) می توانند بستر مناسبی برای گردشگری هنری فراهم آورند؟ یافته ها نشان می دهند که تمام مراحل تولید (شامل: ریسندگی، رنگ آمیزی با رنگزاهای طبیعی و بافندگی) قالی مذکور توسط زنان بافنده هنرمند در این روستاها انجام می شود. از این رو، امکان بازدید، اسکان کوتاه مدت (یا میان مدت) همراه با تجربه عملی رنگرزی و یا بافندگی برای گردشگران داخلی و یا خارجی می تواند علاوه بر رونق اقتصادی محلی به حفظ، احیاء و اشاعه هنرهای بومی و اصیل ایرانی منجر شود. این پژوهش بر اساس مستندات کتاب خانه ای، مطالعات میدانی و مصاحبه با بافندگان محلی نگاشته شده است.

کلیدواژه ها:

گردشگری هنری ، دست بافته سنتی ، قالی چارچنگ ، استان همدان ، روستاهای کسب و ننج