ارائه مدل یکپارچه گردشگری ورزشی با محوریت میراث و هویت فرهنگی در ایران

گردشگری ورزشی فرصت استراتژیکی برای تلفیق توسعه اقتصادی با صیانت از میراث فرهنگی فراهم می کند. ایران با دارا بودن میراث غنی ورزش های سنتی-پهلوانی و تنوع جغرافیایی-اقلیمی، پتانسیل بالایی دارد اما فاقد مدل جامع بومی است. این پژوهش با هدف ارائه مدل یکپارچه گردشگری ورزشی با محوریت میراث و هویت فرهنگی در ایران انجام شد. روش تحقیق این مطالعه کاربردی-اکتشافی با رویکرد ترکیبی کیفی-کمی بود. در فاز کیفی از نظریه داده بنیاد با الگوی استراوس و کوربین و ۱۴ مصاحبه عمیق با خبرگان تا اشباع نظری استفاده شد. در فاز کمی، پرسشنامه محقق ساخت بر روی ۳۸۴ ذی نفع اجرا و داده ها با تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. مدل از پایایی مطلوب (آلفای کرونباخ >۰.۸۷) و روایی مناسب برخوردار است و شاخص برازش کلی (GOF=۰.۵۳۷) برآورد شد که برازش قوی مدل را تایید می نماید. یافته ها نشان می دهد که: تحلیل کیفی دارای ۲۲۰ کد باز که ذیل ۲۵ کد محوری و ۵ مقوله اصلی شامل شرایط علی (عوامل فرهنگی-اجتماعی، سیاسی-امنیتی، اقتصادی-خدماتی، مدیریتی-ساختاری، جغرافیایی-زیست محیطی، فناورانه)، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها دسته بندی می شود.

کلیدواژه ها:

گردشگری ورزشی ، هویت فرهنگی ، میراث فرهنگی ملموس ، میراث فرهنگی ناملموس