طراحی و تدوین برنامه استراتژیک ورزش همگانی بانوان مطالعه موردی بانوان تهرانی

هدف پژوهش حاضر با هدف طراحی و تدوین برنامه استراتژیک توسعه ورزش همگانی بانوان در شهر تهران انجام شد تا با عبور از برنامه ریزی های سلیقه ای نقشه راهی نظام مند برای ارتقای سلامت و مشارکت ورزشی این قشر فراهم گردد. روش شناسی: این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد آمیخته کمی-کیفی صورت گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، کارشناسان و متخصصان حوزه مدیریت ورزشی در تهران بود. فرآیند تدوین استراتژی بر اساس مدل «فرد آر. دیوید» در سه مرحله ورودی، ماتریس های ارزیابی عوامل داخلی (IFE) و خارجی (EFE)، مقایسه (ماتریس SWOT) و تصمیم گیری ماتریس برنامه ریزی استراتژیک کمی (QSPM) اجرا گردید. یافته ها تحلیل داده ها حاکی از غلبه نقاط ضعف ساختاری و تهدیدهای محیطی بر نقاط قوت و فرصت های موجود است. در نهایت با استفاده از ماتریس QSPM راهبردهای «جذب مشارکت بخش خصوصی در توسعه زیرساخت ها» و «توسعه سواد حرکتی از طریق پلتفرم های دیجیتال» به عنوان اولویت های راهبردی برای بهبود وضعیت ورزش همگانی بانوان تهران شناسایی و انتخاب شدند. نتیجه گیری نتایج نشان می دهد که توسعه ورزش همگانی بانوان در تهران نیازمند گذار از مدل های مدیریت سنتی و تصدی گرایانه دولتی به سمت مدل های نوین مبتنی بر مشارکت عمومی خصوصی (PPP) است. برای مقابله با موانع ساختاری و اقتصادی سیاست گذاران باید بر ایجاد مشوق های مالیاتی برای حامیان ورزش، خصوصی سازی مدیریت اماکن ورزشی و به کارگیری فناوری های دیجیتال جهت آموزش ارزان قیمت تمرکز کنند. اجرای این برنامه استراتژیک نه تنها راهکاری برای کاهش فقر حرکتی و ارتقای سلامت عمومی است بلکه می تواند با تقویت نقش بانوان در فضای عمومی زمینه ساز ارتقای نشاط اجتماعی و بهره وری نیروی انسانی در کلان شهر تهران گردد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی استراتژیک ، ورزش همگانی بانوان ، مدیریت ورزشی ، مدل فرد دیوید ، شهر تهران