چارچوب مفهومی اکوسیستم کارآفرینی دیجیتال در ورزش ایران

مقدمه: صنعت ورزش در دهه اخیر شاهد تحولات بنیادینی در ساختار کسب و کارهای خود بوده است. ظهور فناوری های دیجیتال، پلتفرم های آنلاین و هوش مصنوعی، فرصت های بی سابقه ای برای کارآفرینی و ایجاد اشتغال در این حوزه فراهم آورده است. با این حال توسعه اکوسیستم کارآفرینی دیجیتال در ورزش ایران با چالش های ساختاری، زیرساختی و راهبردی متعددی مواجه است. هدف این پژوهش شناسایی ابعاد، مولفه ها و ارائه چارچوب مفهومی اکوسیستم کارآفرینی دیجیتال در ورزش ایران از طریق مرور نظام مند ادبیات پژوهش است. روش شناسی این پژوهش با استفاده از رویکرد مرور نظام مند و بر اساس دستورالعمل PRISMA انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه مقالات علمی منتشر شده در پایگاه های معتبر داخلی (Noormags، SID، Magiran) و بین المللی (Web of Science، Scopus، Google Scholar) در بازه زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۵ بود. جستجوی سیستماتیک در فروردین ماه ۱۴۰۵ انجام شد. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج و ارزیابی کیفیت با استفاده از ابزار CASP تعداد ۳۷ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. تحلیل داده ها با استفاده از روش کدگذاری تماتیک استقرایی با نرم افزار Maxqda انجام گرفت. یافته ها: یافته ها منجر به شناسایی ۱۴۸ کد باز، ۱۹ مفهوم محوری و ۶ مقوله اصلی شامل (۱) زیرساخت های فناورانه، (۲) سرمایه گذاری و تامین مالی، (۳) سیاست گذاری و حکمرانی، (۴) آموزش و توسعه سرمایه انسانی، (۵) مدل های کسب وکار دیجیتال و (۶) شبکه های بازار و بازاریابی شد. بالاترین فراوانی مربوط به مقوله سیاست گذاری و حکمرانی با ۲۲ درصد از کل کدها بود. نتیجه گیری: به نظر می رسد که توسعه پایدار اکوسیستم کارآفرینی دیجیتال در ورزش ایران در گرو ایجاد تعامل موثر میان شش مولفه شناسایی شده است. ویژگی های منحصر به فرد ساختار حاکمیتی و اقتصادی ایران ضرورت بومی سازی این چارچوب را بیش از پیش آشکار می سازد. پژوهش حاضر چارچوبی مفهومی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی راهبردی در این حوزه ارائه می دهد که می تواند مبنایی برای پژوهش های آینده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی ورزشی ، اکوسیستم کارآفرینی ، کسب و کار دیجیتال ، اشتغال در ورزش ، مرور نظام مند