تاثیر تای یوگا ماساژ بر تعادل جسم، روح و ذهن ورزشکاران: شاخصهای حرکتی و روانشناختی

تای یوگا ماساژ به عنوان یک مداخله دستی حرکتی، ترکیبی شامل فشارهای ریتمیک، کشش های غیر فعال، تحرک بخشی مفصلی و تنظیم تنفس است و در سال های اخیر به دلیل ظرفیت بالقوه آن در ریکاوری، بازتوانی و بهبود آمادگی جسمانی و روانی ورزشکاران مورد توجه قرار گرفته است. این روش در مقایسه با ماساژ کلاسیک، علاوه بر بافت نرم بر دامنه حرکتی، آگاهی بدنی، آرام سازی روانی و تعادل جسم و ذهن نیز اثر می گذارد. روش کار این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی بر پایه بررسی و تلفیق شواهد پژوهشی مرتبط با ماساژ سنتی تایلندی، ماساژ ورزشی، کشش های غیر فعال و مطالعات ریکاوری ورزشی تدوین شد. در این چارچوب یافته های مستقیم مربوط به تای یوگا ماساژ و نیز شواهد غیر مستقیم همپوشان از حوزه های فیزیولوژی ورزش، روان شناسی ورزش و مداخلات دستی تحلیل شدند. بحث نتایج نشان می دهد تای یوگا ماساژ از چند مسیر بالقوه بر ورزشکاران اثر می گذارد: کاهش سفتی عضلانی، افزایش انعطاف پذیری و دامنه حرکتی، تعدیل خستگی و درد عضلانی، بهبود ادراک، ریکاوری و کاهش اضطراب و تنش روانی. با این حال، شواهد مستقیم در جمعیت ورزشکاران هنوز محدود است و بیشتر نتایج موجود به آثار ادراک شده و شاخص های حمایتی ریکاوری مربوط می شود نه بهبود قطعی عملکرد عینی. از این رو جایگاه این مداخله بیشتر در نقش مکمل و پشتیبان تعریف می شود، همچنین کاربرد آن باید با توجه به رشته ورزشی، زمان اجرا، شدت فشار، وضعیت آسیب دیدگی و نیازهای فردی تنظیم شود. نتیجه گیری: تای یوگا ماساژ می تواند به عنوان یک راهبرد مکمل در برنامه های ریکاوری و آماده سازی ورزشکاران به کار رود و از طریق اثرات جسمی، روانی و ادراکی به حفظ تعادل عملکردی کمک کند. با این حال برای نتیجه گیری قطعی درباره اثر آن بر تعادل عملکرد و پیشگیری از آسیب انجام پژوهش های مستقیم کنترل شده و طولی در گروه های ورزشی مختلف ضروری است.

کلیدواژه ها:

تای یوگا ، ماساژ ، ریکاوری ورزشی ، انعطاف پذیری ، آگاهی بدنی ، آرامش روانی