ارائه یک مانور ایزومتریک نوین در دو وضعیت طاقباز و ایستاده برای فعال سازی انتخابی عضله سرینی بزرگ: تحلیل بیومکانیکی و کاربردهای اصلاحی

فعال سازی انتخابی عضله سرینی بزرگ بدون درگیری همزمان همسترینگ و راست کنندگان کمر یکی از چالش های بنیادین در توانبخشی و تمرینات ورزشی است. در پژوهش حاضر که به صورت نظری تحلیلی انجام شده یک مانور ایزومتریک نوین در دو وضعیت طاقباز و ایستاده معرفی و مبانی بیومکانیکی آن تشریح گردیده است. در وضعیت طاقباز آزمودنی یک اندام تحتانی را با حداکثر فلکشن هیپ به سمت قفسه سینه جمع می کند، ایجاد چرخش خلفی (لگن) و پای دیگر آویزان را از طریق سطح خلفی ران به زمین فشار می دهد بدون آنکه فشار فعالی از طریق پاشنه اعمال شود. در وضعیت ایستاده آزمودنی روی یک پا قرار گرفته، پای دیگر را با حداکثر فلکشن هیپ به سینه می چسباند و در سطح پیشرفته ران پای تکیه گاه را به عقب فشار می دهد. چرخش خلفی لگن فعالیت راست کنندگان کمر را به حداقل می رساند. فشار از طریق سطح خلفی ران به جای پاشنه موجب کاهش چشمگیر فعالیت همسترینگ می گردد در حالی که درگیری سرینی بزرگ در سطح بالایی حفظ می شود. این مانور کم هزینه و بدون نیاز به تجهیزات به صورت نظری قادر به فعال سازی انتخابی سرینی بزرگ با حداقل مشارکت همسترینگ و کمر است و برای اصلاح ناهنجاری گودی کمر کاربرد دارد. انجام مطالعات الکترومایوگرافی برای تایید تجربی اثرگذاری مانور ضروری می باشد.

کلیدواژه ها:

سرینی بزرگ ، همسترینگ ، چرخش خلفی لگن ، فعال سازی انتخابی ، مانور ایزومتریک