اثر مداخلات عصبی عضلانی و تمرینات مبتنی بر بازی بر کنترل قامت و مسافت دستیابی در آزمون تعادل ۷ در پسران دانش آموز فوتبالیست

چکیده مقدمه تعادل پویای اندام تحتانی نقش بسزایی در کنترل راستای مفصل زانو از جمله پیشگیری از والگوس (پویا) و اجرای دقیق مهارت های تکنیکی در فوتبال دارد هدف از این پژوهش ارزیابی تاثیر هشت هفته تمرینات +۱۱ FIFA در مقایسه با بازیهای اصلاحی (فان بال) بر فاکتور تعادل پویای پای برتر و غیر برتر در نوجوانان فوتبالیست بود. روش کار طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی با گروه کنترل بود که روی ۴۵ دانش آموز فوتبالیست در سه گروه ۱۵ نفره اجرا شد. تعادل پویای آزمودنیها با استفاده از آزمون Y-Balance در سه جهت (قدامی، خلفی داخلی، خلفی خارجی) و محاسبه نمره مرکب (Composite Score) برای هر دو پای راست و چپ در قبل و بعد از هشت هفته مداخله اندازه گیری شد تحلیل داده ها در محیط نرم افزار JASP و با استفاده از Mixed ANOVA انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان دهنده یک اثر تعاملی بسیار بزرگ و معنادار در نمره مرکب تعادل پویای پای راست (F = ۷۴.۰۹, p < ۰.۰۰, η²= ۰.۷۸) بود مقایسه های زوجی نشان داد که هرچند گروه کنترل پیشرفت اندکی داشت اما گروه های +۱۱ FIFA (p < ۰.۰۰, η²= ۰.۵۱) و فان بال (p < ۰.۰۰, η²= ۰.۵۰) با اختلاف بسیار فاحش و معناداری فراتر از گروه کنترل ظاهر شدند. این بهبود چشمگیر و اندازه اثرهای بینظیر بالای ۰.۲۰ در هر دو رویکرد تمرینی مشاهده شد و هیچ تفاوت آماری بین دو پروتکل تجربی وجود نداشت (p = ۱.۰۰۰). نتیجه گیری حرکات اختصاصی موجود در برنامه های ۱۱+ FIFA و فان بال از جمله چالش های یک پا، تغییر مسیرهای ناگهانی و ثبات مرکزی گیرنده های حسی عمقی مفاصل اندام تحتانی را به شدت فعال کرده و منجر به ارتقای خیره کننده تعادل پویا می شوند. به کارگیری این تمرینات برای بهبود کنترل عصبی عضلانی و کاهش عدم تقارن در اندام تحتانی فوتبالیست های نوجوان یک استراتژی پیشگیرانه و بسیار موثر است.

کلیدواژه ها:

تعادل پویا ، نمره مرکب Composite Score ، آزمون Balance ، پای برتر و غیر برتر ، کنترل راستای مفصل زانو ، والگوس ، پویا ، تمرینات ۱۱ FIFA ، بازیهای اصلاحی (فان بال FUNBALL) ، حس عمقی ، کنترل عصبی عضلانی