واکاوی مفهومی و اسنادی شایستگیهای مربیگری در طراحی برنامه های آمادگی جسمانی با رویکرد تندرستی

گسترش کم تحرکی و شیوع اختلالات مزمن ناشی از فقر حرکتی بازنگری در ساختار شایستگیهای حرفه ای دانش آموختگان علوم ورزشی را با محوریت آمادگی جسمانی تندرستی محور به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل کرده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی مفهومی و اسنادی شایستگیهای طراحی برنامه های آمادگی جسمانی تندرستی محور در برنامه های درسی و آموزشی علوم ورزشی انجام شد. این مطالعه از نظر ماهیت یک پژوهش بنیادی کاربردی- با رویکرد اسنادی تحلیلی و سنتز کیفی بدون آزمودنی انسانی است. جامعه اسنادی پژوهش شامل کلیه اسناد بالادستی برنامه های درسی دانشگاهی، چارچوب های استاندارد بین المللی و مقالات علمی معتبر مرتبط در بازه زمانی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ میلادی (۱۳۸۹ تا ۱۴۰۳ خورشیدی) بود. بر اساس راهنمای استاندارد پریزما (PRISMA ۲۰۲۰) از میان ۳۰۰ سند شناسایی شده اولیه، در نهایت ۴۲ سند واجد شرایط و مرتبط جهت تحلیل برگزیده شدند. فرآیند استخراج و کدگذاری داده ها با روش ۶ مرحله ای تحلیل مضمون برون و کلارک (۲۰۰۶) در محیط نرم افزار MAXQDA ۲۰۲۰ صورت پذیرفت. یافته ها نشان داد که شایستگی های مورد نیاز در ۴ مضمون اصلی و ۸ مضمون فرعی سازمان یافته اند: شایستگی پداگوژیک و انطباقی (انطباق پذیری با تفاوت های فردی، طراحی محیط های یادگیری فعال)، شایستگی دانشی و فیزیولوژیک (ادغام مبانی با سبک زندگی، سواد جسمانی و رفتارهای پایدار)، شایستگی ارزیابی و بازخورد (سنجش های بالینی، کاربردی و میدانی، ارزیابی فرآیندی و اصلاح الگو) و شایستگی بین رشته ای و فناوری (مهارت های فناورانه و ابزارها، ارتباط بین رشته ای و حقوقی). ماتریس هم آیی نشان داد که شایستگی های پداگوژیک و دانشی بیشترین پیوستگی مفهومی را دارند. بر این اساس بازآرایی برنامه های آموزشی به سوی این شایستگی های تلفیقی بستر ارتقای سواد جسمانی و ترویج سلامت عمومی در جامعه را تضمین خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

شایستگیهای آموزشی ، آمادگی جسمانی تندرستی محور ، پداگوژی ورزشی ، علوم ورزشی