بررسی رابطه به کارگیری نظام مدیریت استعداد و کاهش تمایل به ترک خدمت با میانجیگری اشتیاق شغلی در بین کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه به کارگیری نظام مدیریت استعداد و کاهش تمایل به ترک خدمت با میانجیگری اشتیاق شغلی در بین کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر روش توصیفی-پیمایشی و از نظر نوع، روابط همبستگی و از نظر کنترل متغیرها، غیر آزمایشی است. همچنین از نظر شیوه گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و میدانی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل ۲۵۰ نفر از کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی بود که حجم نمونه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای و بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۱۶۵ نفر تعیین شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های کاهش تمایل به ترک خدمت، پرسشنامه مدیریت استعداد، و پرسشنامه اشتیاق شغلی جمع آوری شد و همچنین روایی پرسشنامه با بهره گیری از نظرات اصلاحی استاد راهنما تعیین شد و پایایی هر سه پرسشنامه با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۷۹، ۰/۸۱ و ۰/۸۰ به دست آمد. یافته های پژوهش نشان داد که بین نظام مدیریت استعداد و تمایل به ترک خدمت رابطه معناداری وجود دارد. همچنین بین نظام مدیریت استعداد و اشتیاق شغلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. علاوه بر این بین اشتیاق شغلی و کاهش تمایل به ترک خدمت نیز رابطه معناداری تایید گردید. در نهایت آزمون مدل مفهومی پژوهش نشان داد که شاخص های کلی برازش مدل در وضعیت مطلوب قرار دارند و مدل از برازش مناسبی برخوردار است. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که نظام مدیریت استعداد از طریق افزایش اشتیاق شغلی می تواند نقش مهمی در کاهش تمایل به ترک خدمت کارکنان ایفا کند. بنابراین توجه به پیاده سازی موثر نظام مدیریت استعداد با رویکرد تقویت اشتیاق شغلی در سازمان ها به ویژه سازمان های ورزشی امری ضروری و راهبردی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

نظام مدیریت استعداد ، اشتیاق شغلی ، تمایل به ترک خدمت