مروری بر کومارین ها منابع طبیعی، ساختار، روشهای سنتز و فعالیت های زیستی

کومارین ها از مهمترین ترکیبات هتروسیکلی طبیعی با گستره وسیعی از منابع گیاهی و کاربردهای زیستی و صنعتی هستند. هدف این مقاله مرور منابع طبیعی، ساختار و طبقه بندی کومارین ها، روشهای مهم سنتز و مهم ترین فعالیت های زیستی گزارش شده برای این خانواده از ترکیبات است. کومارین نخستین بار در سال ۱۸۲۰ از دانه تونکا استخراج شد و امروزه مشتقات متنوع آن از گیاهان دارویی و منابع طبیعی مختلف جداسازی یا به روش های سنتزی تهیه می شوند. بر اساس مطالعات مرور شده کومارین ها به چهار گروه اصلی شامل کومارین های ساده، فورانو کومارین ها، پیرانو کومارین ها و بنزو کومارین ها تقسیم می شوند. واکنش های پرکین، پچمن و به ویژه تراکم کونووناگل از روش های مهم تهیه این ترکیبات و مشتقات آن ها هستند و در سال های اخیر روش های سبز چند جزئی، فراصوتی و نانوکاتالیزوری نیز مورد توجه قرار گرفته اند. از نظر زیستی فعالیت های ضد باکتریایی، ضد قارچی، آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد سرطانی، ضد ویروسی و مهار استیل کولین استراز برای برخی اعضای این خانواده گزارش شده است. تنوع ساختاری و قابلیت اصلاح شیمیایی هسته کومارین این خانواده را به چارچوبی ارزشمند در شیمی دارویی و طراحی ترکیبات زیست فعال تبدیل کرده است.

کلیدواژه ها:

کومارین ، فورانو کومارین ، پیرانو کومارین ، بنزو کومارین ، سنتز سبز ، فعالیت زیستی ، شیمی دارویی