مروری بر شاخص های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی مقاومت به خشکی در علف های هرز و درس هایی برای مدیریت تلفیقی

علف های هرز با بهره گیری از مکانیسم های پیچیده فیزیولوژیک و بیوشیمیایی توانایی بالایی در تحمل تنش خشکی دارند و در شرایط کم آبی رقابت شدیدی با گیاهان زراعی ایجاد می کنند. هدف از این مقاله مروری بررسی شاخص های کلیدی مقاومت به خشکی در علف های هرز شامل محتوای نسبی آب، برگ، پایداری غشا، تبادلات گازی، تغییرات رنگدانه های فتوسنتزی، فعالیت سیستم دفاع آنتی اکسیدانی و تجمع اسمولیت های سازگار است. یافته ها نشان می دهد که علف های هرز مقاوم با حفظ محتوای آب، افزایش کاروتنوئیدها، بهبود کارایی انتقال الکترون و فعال سازی آنزیم های آنتی اکسیدان از گیاهان زراعی در شرایط تنش پیشی می گیرند. تعامل هم افزای خشکی و رقابت علف های هرز خسارت عملکرد را تا بیش از ۷۰ درصد افزایش می دهد. در نهایت درس های استخراج شده از این مکانیسم ها راهبردهای مدیریت تلفیقی نظیر تنوع بخشی زراعی با فازهای مرتعی طولانی مدت، استفاده از ارقام رقابت پذیر و متحمل به خشکی مانند کاملینا و زمان بندی مناسب کاشت و آبیاری را به عنوان رویکردهای موثر در شرایط کم آبی معرفی می کنند. این راهبردها ضمن کاهش فشار علف های هرز تاب آوری سیستم های کشاورزی را در برابر تغییرات اقلیمی افزایش می دهند.

کلیدواژه ها:

تنش کم آبی ، رقابت گیاهی ، سازگاری فیزیولوژیک ، سیستم دفاع آنتی اکسیدانی ، مدیریت اکولوژیک ، علف های هرز ، کشاورزی پایدار