نقش سونوگرافی داپلر رنگی در پیش بینی موفقیت انتقال جنین براساس پذیرش آندومتر در زنان نابارور

زمینه و هدف: ناباروری یکی از چالش های مهم سلامت جهانی بوده و ناکافی بودن پذیرش آندومتر به عنوان یکی از عوامل اساسی در شکست لانه گزینی در درمان های کمک باروری شناخته می شود. ارزیابی آمادگی آندومتر با روش های غیرتهاجمی برای بهینه سازی زمان انتقال جنین در چرخه های IVF اهمیت دارد. این مطالعه به منظور ارزیابی نقش سونوگرافی داپلر رنگی در پیش بینی موفقیت انتقال جنین براساس پذیرش آندومتر در زنان نابارور انجام شد. روش بررسی: این مطالعه کوهورت آینده نگر روی ۸۵ زن مبتلا به ناباروری با علت نامشخص تحت IVF-ET در مرکز آموزشی درمانی شهیدصیاد شیرازی گرگان انجام شد. سونوگرافی ترانس واژینال داپلر برای اندازه گیری ضخامت آندومتر، مورفولوژی، اکوی میو متریال، شاخص های جریان شریان رحمی، عروق آندومتر و میومتر پیش از انتقال جنین انجام شد. پارامترهای سیستم امتیازدهی رحمی (USSR) شامل ضخامت آندومتر، مورفولوژی آندومتر، جریان خون آندومتر و میومتر، شاخص داپلر شریان رحمی و انقباضات میومتر مورد ارزیابی قرار گرفتند. عروق آندومتر بر اساس سیستم طبقه بندی Applebaum به چهار ناحیه تقسیم بندی شدند که در آن ناحیه ۳ نشان دهنده نفوذ عروق خونی تا لایه هیپواکوئیک داخلی آندومتر بود. پیامدهای بارداری بین زنان با لانه گزینی موفق و ناموفق مقایسه شدند. یافته ها: بارداری در ۳۲.۹% زنان رخ داد. ضخامت آندومتر و میزان عروق در ناحیه ۳ ارتباط معنی داری با بارداری موفق داشتند. بالاترین میزان لانه گزینی (۵۱%) در زنانی با ضخامت آندومتر ۷-۹ میلی متر مشاهده شد (P<۰.۰۵). زنانی فاقد جریان خونی ناحیه ۳، نسبت به زنانی با جریان کم، به طور معنی داری نرخ بارداری بیشتری داشتند (P<۰.۰۵). سایر متغیرها از جمله مورفولوژی آندومتر، شاخص PI شریان رحمی، انقباضات میومتر، و سیستم نمره دهی USSR ارزش پیش بینی کنندگی معنی داری نشان ندادند. نتیجه گیری: برخی شاخص های سونوگرافی داپلر، به ویژه ضخامت بهینه آندومتر و الگوهای عروقی، می توانند در شناسایی چرخه هایی با پتانسیل بالاتر برای لانه گزینی موفق کمک کننده باشند.

کلیدواژه ها:

Endometrium ، Ultrasonography ، Doppler ، Embryo Transfer ، Pregnancy Outcome ، Uterine Artery ، آندومتر ، سونوگرافی داپلر ، انتقال جنین ، پیامد بارداری ، شریان رحمی