زمینه و هدف: نهفتگی دندان
مولر سوم فک پایین (Mandibular third molars: M۳M) بایستی بلافاصله پس از تشخیص، تحت درمان قرار گیرد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی انواع الگوهای اسکلتی صورت در افراد دارای
مولر سوم نهفته
فک پایین انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی گذشته نگر روی ۳۱۲ رادیوگرافی سفالومتری لترال و ۳۱۲ رادیوگرافی پانورامیک مراجعین (۱۳۰ مرد و ۱۸۲ زن با میانگین سنی ۲۳.۵۱±۲.۷۳ سال) دارای دندان
مولر سوم نهفته دوطرفه
فک پایین به بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی بابل در سال های ۱۴۰۰-۱۳۸۸ (دوره ۱۲ ساله) انجام شد. الگوهای اسکلتی ساژیتال با استفاده از زاویه ANB و Wits appraisal مورد بررسی قرار گرفتند. نوع صورت با استفاده از زاویه محوری صورت به مزوفاسیال، براکی فاسیال و دولیکوفاسیال طبقه بندی شدند. طول
فک پایین اندازه گیری و به کوتاه، نرمال و بلند طبقه بندی شد. میزان نهفتگی
مولر سوم فک پایین با استفاده از طبقه بندی وینتر و سیستم Pell & Gregory به صورت رادیوگرافی ارزیابی شد.
یافته ها: الگوی رشد دولیکوفاسیال شایع ترین (۳۹.۷%) و پس از آن براکی فاسیال (۳۴%) و مزوفاسیال (۲۶.۳%) تعیین شد (P<۰.۰۵). کلاس اسکلتی I شایع ترین (۴۴.۶%) بود و پس از آن کلاس II (۴۰.۴%) و کلاس III (۱۵.۱%) قرار داشتند (P<۰.۰۵). طول
فک پایین بلند ۴۵.۸%، طول فک کوتاه ۳۰.۸% و طول فک طبیعی ۲۳.۴% تعیین شد (P<۰.۰۵). شایع ترین نوع نهفتگی M۳M مزیوانگولار (۵۰%) بود و پس از آن عمودی (۳۳%)، افقی (۱۰.۳%) و دیستوانگولار (۶.۷%) تعیین شدند (P<۰.۰۵). طبق طبقه بندی Pell & Gregory نهفتگی های کلاس A (۴۵.۸%) و B (۴۵.۸%) به طور قابل توجهی بیشتر از کلاس C (۸.۳%) تعیین شدند. در مورد رابطه راموس، کلاس P۱ (۴۷.۴%) و P۲ (۴۴.۹%) شایع تر از P۳ (۷.۷%) تعیین شدند (P<۰.۰۵).
نتیجه گیری: الگوی دولیکوفاسیال، طول
فک پایین بلند و کلاس II اسکلتال در بین بیماران دارای دندان عقل نهفته شایع ترین بودند. مزیوانگولار، کلاس A/B و کلاس P۱ شایع ترین انواع نهفتگی بودند. این یافته ها احتمال وجود ارتباط بین مورفولوژی اسکلتال صورت و نهفتگی دندان عقل را برجسته می کند.