چارچوب مفهومی ظرفیت سازی نوآوری مبتنی دیجیتال برای ارتقای کاربری و برد مقاصد گردشگری ورزشی.

چکیده هدف از این پژوهش شناسایی عوامل و ارائه چارچوب مفهومی بکارگیری نوآوری دیجیتال برای ارتقای کاربری و برد مقصدهای گردشگری ورزشی کشور بود. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد مضمون (کلارک و براون، ۲۰۰۶) انتخاب شد. مشارکت کنندگان پژوهش شامل صاحب نظران علمی (اساتید و پژوهشگران دانشگاهی مدیریت ورزشی) و صاحب نظران اجرایی (مدیران، مشاوران و کارشناسان سازمان-ها و کسب وکارهای گردشگری ورزشی) موضوع پژوهش بودند. تعداد نمونه بر حسب رسیدن به اشباع نظری ۱۸ نفر انتخاب گردید. نمونه گیری نیز به روش نظری (قضاوتی) و بر مبنای تخصص، تجربه و مسئولیت صاحب نظران انجام شد. ابزار پژوهش مصاحبه اکتشافی نیمه هدایت شده بود.جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چهار مرحله ای با رویکرد تحلیل مضمون استفاده شد. مضامین مستخرج شامل ۵ مضمون کلی، ۱۱ مضمون اصلی، ۲۹ مضمون فرعی و ۱۳۵ کد محوری بود و براساس آن شبکه مضامین ترسیم گردید. مضامین کلی شامل؛ این شبکه مفاهیم جریان روابط و زنجیره عوامل؛ پیشران های محیطی تحول دیجیتال در خدمات گردشگری ورزشی، ظرفیت سیستمی نوآوری در گردشگری ورزشی، دیجیتالی سازی سیستم کسب وکار در مقاصد گردشگری ورزشی، ارتقای کاربری فضاهای تفریحی ورزشی و توسعه برد گردشگری فضاهای تفریحی ورزشی را در بر می گیرد. براساس یافته ها می توان گفت که بکارگیری نوآوری مبتنی بر تحول دیجیتال برای ارتقای کاربری و برد مقصدهای گردشگری ورزشی کشور یک فرایند چندسطحی و چندبعدی است که از طریق زمینه یابی محیطی و ظرفیت سازی سیستمی به ظرفیت و سازوکارهای اجرایی حاصل می شود. از این رو پیشنهاد می شود چارچوب ارائه شده برای تحلیل و برنامه-ریزی در تحول صنعت گردشگری ورزشی مورد استفاده قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

نوآوری گردشگری ، تحول دیجیتال ، توریسم ورزشی ، برد گردشگری ، کاربری فضاها