تدوین سناریوهای پذیرش و جذب دانشجویان بین المللی در دانشگاه های ایران و ارائه راهکارهای سیاستی

جذب و پذیرش دانشجویان بین المللی یکی از شاخص های مهم بین المللی شدن آموزش عالی می باشد. هدف پژوهش حاضر تدوین سناریوهای محوری جهت سیاست گذاری مطلوب در زمینه پذیرش و جذب دانشجویان بین المللی است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و در زمره تحقیقات کیفی است و با رویکرد آینده پژوهی و به روش سناریونویسی GBN انجام شده است. مشارکت کنندگان پژوهش حاضر شامل ۲۶ نفر از خبرگان حوزه آموزش عالی و کسانی که سابقه اجرایی و پژوهشی در زمینه جذب و پذیرش دانشجویان بین المللی داشتند، بود. روش نمونه گیری در بخش کیفی هدفمند و بر اساس سطح اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته است. همچنین از روش تحلیل مضمون برای تحلیل مصاحبه ها استفاده شد. نتایج حاصل در بخش کیفی تعداد ۳۸ مقوله اصلی به عنوان عوامل پیشران شناسایی شد. سپس پرسشنامه ای از نتایج مصاحبه ها طراحی شد که برای تجزیه و تحلیل آن ها از شاخص های اجماع و اهمیت استفاده گردید و پس از تجزیه و تحلیل داده ها، گزاره های توسعه/ عدم توسعه برنامه هایی جهت برقراری ارتباط با کشورها و دانشگاه های برتر جهان وجود/ عدم وجود ساختار مناسب نهادی و مدیریتی برای پذیرش بین المللی شدن در دانشگاه ها بیشترین مقدار امتیاز کلی را به ترتیب به دست آوردند و این دو گزاره به عنوان پیشران های اصلی برای تدوین سناریوها انتخاب شدند و چهار سناریوی: دانشگاه ترازجهانی؛ دانشگاه قانع؛ دانشگاه مستعد و دانشگاه کهنه، به عنوان سناریوهای محوری آینده جذب و پذیرش دانشجویان بین المللی در دانشگاه های دولتی کشور شناسایی شدند و متناسب با هر سناریو راهکارهای سیاستی ارائه شد.

کلیدواژه ها:

سناریو ، جذب و پذیرش ، دانشجویان بین المللی ، دانشگاه ها ، بین المللی شدن