بررسی تنوع ژنتیکی گاوماهی شنی (Neogobius fluviatilis) در سواحل استان گلستان با استفاده از نشانگرهای مولکولی ریزماهواره

در این مطالعه ساختار ژنتیک جمعیت گاوماهی شنی (Neogobius fluviatilis) دریای خزر با استفاده از روش میکروستلایت مورد بررسی قرار گرفت.بدین منظور تعداد ۹۰ نمونه از مناطق تالاب گمیشان، گرگان رود و خلیج گرگان واقع در استان گلستان جمع آوری شد. DNA ژنومی با استفاده از روش فنل-کلروفرم استخراج گردید. واکنش زنجیره پلیمراز (PCR) با استفاده از هفت جفت آغازگر میکروستلایت صورت گرفت و محصول آن روی ژل پلی اکریل آمید ۸ درصد الکتروفورز و سپس با نیترات نقره رنگ آمیزی شد. تمام جایگاه های مورد استفاده چند شکلی نشان دادند. نتایج نشان داد که گاوماهی شنی از غنای اللی (میانگین تعداد الل:۴۷۶/۱۰) و هتروزایگوسیتی مناسبی (میانگین هتروزایگوسیتی مشاهده شده: ۷۱۴/۰) در مناطق مورد بررسی برخوردار است. از ۲۱ تست جایگاه ژنی-جمعیت، تنها ۱ تست در تعادل هاردی-وینبرگ قرار داشت. میزان Fst به عنوان شاخص تمایز ژنتیکی ۰۳۳/۰ بدست آمد. در این خصوص جریان ژنی نسبتا بالای مشاهده شده (۴۹۱/۴:Nm) را می توان به-عنوان عامل مهمی در تمایز ژنتیکی پایین بدست آمده بین نمونه های مناطق مورد بررسی در نظر گرفت. جریان ژنی مشاهده شده می تواند با عواملی همچون آلودگی ها، سیلاب ها و تاریخچه زندگی گاوماهی شنی مرتبط باشد. نتایج آنالیز واریانس مولکولی نیز نشان داد که بخش عمده تنوع مشاهده شده مربوط به درون جمعیت ها می باشد. بالاترین میزان شباهت بین نمونه های مناطق خلیج گرگان با گرگان رود مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

تنوع ژنتیکی ، گاوماهی شنی ، نشانگر مولکولی ، ریزماهواره ، استان گلستان