بررسی مشخصات مکانیکی و دوام بتن پودری واکنشی حاوی باکتری رسوب دهنده کربنات کلسیم

امروزه به کارگیری فناوری های زیستی در مصالح ساختمانی نوین، رویکردی کارآمد برای ارتقای دوام و عملکرد بتن محسوب می شود. یکی از روش های مطرح، استفاده از باکتری های تولیدکننده رسوب کربنات کلسیم به منظور پر کردن ریزترک ها و بهبود ویژگی های مکانیکی و دوام بتن است. در این پژوهش، با هدف افزایش مقاومت فشاری و کاهش جذب آب در بتن پودری واکنشی، از باکتری باسیلیوس لیکنی فرمیس به عنوان عامل زیست معدنی سازی بهره گرفته شده است. بدین منظور، دو رویکرد در شش طرح مختلف بررسی گردید: نخست، افزودن مستقیم باکتری به مخلوط بتن، دوم، استفاده از حامل میکروسیلیس جهت تثبیت و کنترل رهاسازی باکتری. نتایج آزمایش های مکانیکی نشان داد که نمونه هایی که باکتری بر روی حامل میکروسیلیس قرار داشتند، حتی با نصف غلظت مصرفی، عملکردی مشابه یا بهتر از نمونه های حاوی باکتری مستقیم در غلظت بالاتر ارائه کردند. این امر بیانگر کارایی بالای میکروسیلیس به عنوان حامل در حفاظت از باکتری و تسهیل فرآیند رسوب کربنات کلسیم در ساختار بتن است. همچنین آزمون جذب آب حاکی از کاهش قابل توجه نفوذپذیری در نمونه های حاوی باکتری بود که نشان دهنده بهبود دوام و مقاومت در برابر عوامل مهاجم محیطی است. به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که زیست معدنی سازی توسط باکتری، به ویژه زمانی که با میکروسیلیس به عنوان حامل ترکیب شود، می تواند راهکاری موثر و پایدار برای تولید بتن های نوین با دوام و مقاومت بالا باشد.

کلیدواژه ها:

رسوب کربنات کلسیم ، زیست معدنی سازی ، باسیلیوس لیکنی فرمیس ، حامل میکروسیلیس ، مقاومت فشاری ، جذب آب