مدل سازی رابطه بین مدیریت دانش و عملکرد پروژه در شرکت های پیمانکاری صنعت ساخت

مدیریت دانش به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود عملکرد سازمان ها، در سال های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران حوزه مدیریت پروژه و صنعت ساخت را به خود جلب کرده است. با توجه به ماهیت پروژه محور شرکت های پیمانکاری و وابستگی بالای موفقیت پروژه ها به دانش و تجربیات فنی کارکنان، مدیریت موثر دانش می تواند نقش مهمی در ارتقای عملکرد پروژه ها ایفا کند. هدف اصلی این پژوهش بررسی و مدل سازی رابطه میان مدیریت دانش و عملکرد پروژه در شرکت های پیمانکاری فعال در صنعت ساخت است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، سرپرستان و کارشناسان شاغل در شرکت های پیمانکاری حوزه عمران بوده است. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه استاندارد مبتنی بر طیف پنج درجه ای لیکرت جمع آوری شد و تعداد ۱۸۶ پرسشنامه قابل تحلیل به دست آمد. برای تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که مدیریت دانش تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد پروژه دارد و ضریب مسیر بین این دو متغیر برابر با ۰.۶۲ به دست آمد. همچنین در میان ابعاد مدیریت دانش، به کارگیری دانش بیشترین تاثیر را بر عملکرد پروژه داشته و پس از آن به ترتیب اشتراک گذاری دانش، خلق دانش و ذخیره سازی دانش قرار دارند. مقدار ضریب تعیین نیز نشان داد که مدیریت دانش قادر است حدود ۴۸ درصد از تغییرات عملکرد پروژه را تبیین کند. بر اساس نتایج این پژوهش، استقرار نظام های موثر مدیریت دانش در شرکت های پیمانکاری می تواند موجب بهبود تصمیم گیری، کاهش دوباره کاری ها و افزایش بهره وری در پروژه های عمرانی شود. بنابراین توصیه می شود مدیران این شرکت ها با ایجاد سازوکارهایی برای ثبت، انتقال و به کارگیری دانش سازمانی، زمینه ارتقای عملکرد پروژه ها را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، عملکرد پروژه ، شرکت های پیمانکاری ، صنعت ساخت ، مدیریت پروژه