طراحی الگوی حکمرانی هوشمند شهری مبتنی بر هم افزایی اقتصاد خلاق و روایت گری؛ واکاوی تطبیقی و رهیافت های سیاستی برای کلان شهرهای ایران

مدیریت شهری در ایران با بحران پارادایمی و شکاف میان الزامات توسعه پایدار و واقعیات اقتصاد سیاسی فضا مواجه است. پژوهش حاضر با هدف گذار از الگوی سنتی تراکم فروشی به حکمرانی پایدار، به آسیب شناسی ساختاری نظام مدیریت شهری و ارائه الگوی جایگزین می پردازد. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات تطبیقی در سه کلان شهر منتخب جهانی (بارسلونا، سئول و سنگاپور) است. یافته های پژوهش نشان می دهد که چهار ابرچالش تمرکزگرایی دیوان سالارانه، ناپایداری منابع درآمدی، تشتت نهادی و مشارکت گریزی اجتماعی، گلوگاه های اصلی توسعه هستند. نتایج حاصل از واکاوی تطبیقی بیانگر آن است که راهکار برون رفت از وضعیت موجود، نه در اصلاحات جزئی، بلکه در تغییر ریل به سمت اقتصاد روایت محور و هوشمندسازی مشارکتی نهفته است. در نهایت، این پژوهش مدلی نوین را ارائه می دهد که در آن، شهر نه به عنوان یک کالبد فیزیکی، بلکه به مثابه یک پلتفرم روایی بازتعریف شده و درآمدهای پایدار از طریق خلق ارزش در لایه های فرهنگی و گردشگری هوشمند، جایگزین اقتصاد تک محصولی مسکن می گردد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی هوشمند ، اقتصاد روایت محور ، تاب آوری مالی ، مدیریت یکپارچه شهری ، برندسازی مکان