بررسی تاثیر از دست رفتن حقوق محیط زیست در معماری مدرن در مقایسه با معماری پایدار از منظر کالبدی

در دهه های اخیر، رشد شتابان ساخت وساز و گسترش معماری مدرن، پیامدهای گسترده ای بر محیط زیست به همراه داشته است؛ به گونه ای که در بسیاری از موارد، حقوق بنیادین محیط زیست در فرآیند طراحی و اجرای بناها نادیده گرفته شده است. این در حالی است که معماری پایدار با تاکید بر حفظ منابع طبیعی و کاهش آسیب های زیست محیطی، رویکردی متفاوت را دنبال می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر از دست رفتن حقوق محیط زیست در معماری مدرن در مقایسه با معماری پایدار، از منظر کالبدی انجام شده است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع حقوقی و معماری گردآوری شده اند. نتایج نشان می دهد که در معماری مدرن، بی توجهی به حقوق محیط زیست به صورت کالبدی در افزایش تراکم، مصرف بی رویه منابع، استفاده از مصالح ناسازگار با محیط زیست و اختلال در ارتباط بنا با بستر طبیعی نمود یافته است؛ در حالی که معماری پایدار با اتخاذ راهکارهای کالبدی مناسب، نقش موثری در کاهش نقض حقوق محیط زیست و ارتقای کیفیت زیست انسانی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

حقوق محیط زیست ، معماری مدرن ، معماری پایدار ، کالبد معماری ، توسعه پایدار